Τουρκία: Μία αναθεωρητική γαλοπούλα που το παίζει Κίνγκ Κόνγκ απέναντι σε Ελλάδα και Ισραήλ.

Γράφει ο Γιώργος Χ

Η εξέταση μιας υποθετικής, διμετωπικής ένοπλης σύγκρουσης υψηλής έντασης της Τουρκικής Δημοκρατίας έναντι του αμυντικού άξονα Ελλάδας και Ισραήλ, καταδεικνύει ότι η Άγκυρα θα αντιμετώπιζε ζήτημα στρατηγικής βιωσιμότητας εντός ολίγων εβδομάδων έως μηνών.

Από γεωστρατηγικής απόψεως, η Τουρκία θα εγκλωβιζόταν σε ένα κλασικό επιχειρησιακό δίλημμα δύο μετώπων, στερούμενη στρατηγικού βάθους στην Ανατολική Μεσόγειο. Η συνδυασμένη ισχύς των δύο αντιπάλων της θα επέβαλλε άμεσα καθεστώς ναυτικού και αεροπορικού αποκλεισμού, οδηγώντας το τουρκικό κράτος σε ταχεία στρατιωτική και υλικοτεχνική ασφυξία.

Στο επίπεδο της αεροπορικής ισχύος (Air Power) και της τεχνολογικής υπεροχής, ο συσχετισμός δυνάμεων γέρνει αποφασιστικά υπέρ του ελληνοϊσραηλινού άξονα. Η ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF), με τη χρήση πλατφορμών 5ης γενιάς F-35 Adir και προηγμένων συστημάτων Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW), διαθέτει την ικανότητα διεξαγωγής επιχειρήσεων Καταστολής/Καταστροφής της Εχθρικής Αεράμυνας (SEAD/DEAD) βαθιά στην τουρκική επικράτεια.

Σε συνδυασμό με την Eλληνική Πολεμική Αεροπορία, η οποία διαθέτει ποιοτική ανωτερότητα μέσω δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων, η Τουρκία θα έχανε γρήγορα τον έλεγχο του εναέριου χώρου της. Παράλληλα, το Ισραήλ διαθέτει ένα πολυεπίπεδο αντιβαλλιστικό πλέγμα (Arrow 3, David's Sling, Iron Dome) και εξελιγμένα συστήματα ISR (Πληροφορίες, Επιτήρηση, Αναγνώριση) μέσω δορυφόρων, εκμηδενίζοντας το τακτικό πλεονέκτημα των τουρκικών βαλλιστικών πυραύλων.

Στο ναυτικό θέατρο επιχειρήσεων, η γεωγραφική διαμόρφωση του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου ευνοεί τη δημιουργία μιας ζώνης Άρνησης Πρόσβασης και Αποκλεισμού Περιοχής (A2/AD) από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, αξιοποιώντας τα φυσικά προστατευτικά χαρακτηριστικά του αρχιπελάγους, μπορεί να εγκλωβίσει τις τουρκικές ναυτικές μονάδες επιφανείας, ενώ το Ισραηλινό Ναυτικό δύναται να αποκόψει τις νότιες θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας (SLOCs) της Άγκυρας.

Ο ναυτικός αυτός αποκλεισμός θα επέφερε άμεσο πλήγμα στην τουρκική εφοδιαστική αλυσίδα, καθιστώντας αδύνατη την εισαγωγή στρατηγικών πρώτων υλών και καυσίμων που απαιτούνται για τη συντήρηση πολεμικών επιχειρήσεων μακράς διάρκειας.

Από μακροοικονομικής πλευράς, η Τουρκία στερείται της απαραίτητης οικονομικής ανθεκτικότητας (Economic Resilience) για να υποστηρίξει μια σύγκρουση φθοράς (War of Attrition).

Με μια οικονομία ήδη επιβαρυμένη από διαρθρωτικά προβλήματα και υψηλό πληθωρισμό, η Άγκυρα θα αδυνατούσε να απορροφήσει το δυσβάσταχτο κόστος της απώλειας κρίσιμων και ακριβών οπλικών συστημάτων. Αντιθέτως, η Ελλάδα και το Ισραήλ, πέρα από τη μεγαλύτερη δημοσιονομική σταθερότητα, έχουν ενσωματωθεί σε διεθνή χρηματοπιστωτικά δίκτυα που εγγυώνται τη συνεχή ροή κεφαλαίων και την οικονομική τους θωράκιση κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Στο διπλωματικό και συμμαχικό επίπεδο, η έναρξη μιας τέτοιας σύγκρουσης θα προκαλούσε τη γεωπολιτική απομόνωση της Άγκυρας. Μια τουρκική επιθετικότητα εναντίον της Ελλάδας, η οποία αποτελεί κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, θα ενεργοποιούσε ανακλαστικά πολιτικής και υλικοτεχνικής υποστήριξης από τη Δύση.

Η Ουάσιγκτον και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα επέβαλλαν αυστηρές κυρώσεις στην Άγκυρα, ενώ παράλληλα θα διασφάλιζαν την απρόσκοπτη ροή στρατιωτικής βοήθειας προς την Αθήνα και το Τελ Αβίβ.

Η Τουρκία θα βρισκόταν χωρίς αξιόπιστους περιφερειακούς συμμάχους, καθώς καμία αναθεωρητική δύναμη δεν θα ρίσκαρε μια ολοκληρωτική ρήξη με το δυτικό σύστημα ασφαλείας για να τη στηρίξει.

Τέλος, αναφορικά με την Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία (SSB) της Τουρκίας, παρά τα σημαντικά βήματα στην παραγωγή μη επανδρωμένων συστημάτων (UAVs) και κατευθυνόμενων βλημάτων, η παραγωγική της βάση παραμένει εξαρτημένη από ξένες τεχνολογίες αιχμής και εισαγόμενα υποσυστήματα (όπως κινητήρες και μικροτσιπ).

Η επιβολή ενός καθολικού δυτικού εμπάργκο όπλων με την έναρξη των εχθροπραξιών θα σταματούσε άμεσα τις γραμμές παραγωγής των τουρκικών εργοστασίων.

Ως εκ τούτου, η Άγκυρα θα αδυνατούσε να αναπληρώσει τις απώλειές της σε πυρομαχικά και πλατφόρμες (Attrition Replacement), τη στιγμή που οι αντίπαλοί της θα απολάμβαναν τη συνεχή βιομηχανική και τεχνολογική τροφοδοσία των συμμάχων τους.

Διαβάστε περισσότερα "Τουρκία: Μία αναθεωρητική γαλοπούλα που το παίζει Κίνγκ Κόνγκ απέναντι σε Ελλάδα και Ισραήλ."

Η Δομική και Μηχανολογική Καταπόνηση των Μαχητικών Αεροσκαφών F-4 Phantom II στην Ύστερη Φάση του Επιχειρησιακού τους Κύκλου.

Γράφει ο Γιώργος Χ

Η επιχειρησιακή αξιοποίηση μαχητικών αεροσκαφών δεύτερης γενιάς, όπως το McDonnell Douglas F-4 Phantom II, σε ένα σύγχρονο αεροπορικό περιβάλλον αποτελεί μια σύνθετη εξίσωση μηχανικής και διαχείρισης στόλου.

Τα αεροσκάφη αυτά, κατασκευής των ετών 1970–1975, συμπληρώνουν πλέον μισό αιώνα ζωής, γεγονός που μεταβάλλει ριζικά τη συμπεριφορά των υλικών τους.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η ανάγκη διατήρησης της μαχητικής ικανότητας οδήγησε στο πρόγραμμα ηλεκτρονικής αναβάθμισης Avionics Upgrade Program (AUP) σε συνδυασμό με το Δομικό Πρόγραμμα Παράτασης Ζωής, γνωστό ως Structural Life Extension Program (SLEP).

Αν και η ενσωμάτωση σύγχρονων ηλεκτρονικών συστημάτων και προηγμένων ραντάρ επέτρεψε στα αεροσκάφη να παραμείνουν επιχειρησιακά επαρκή, η δομική αναβάθμιση SLEP είχε εξ ορισμού ένα συγκεκριμένο και πεπερασμένο όριο αντοχής, το οποίο κυμαίνεται μεταξύ 15 και 20 ετών.

Με την ολοκλήρωση του προγράμματος κατά την περίοδο 2004–2005, η θεωρητική αλλά και η μέγιστη πρακτική εγγύηση της δομικής αντοχής εξέπνευσε κατά το διάστημα 2019–2025, καθιστώντας την τρέχουσα χρήση τους μια διαδικασία που αγγίζει τα απόλυτα όρια της αεροναυπηγικής επιστήμης.

1) Η Παγίδα των Ωρών Πτήσης έναντι της Ημερολογιακής Γήρανσης

Στην αεροπορική υποστήριξη συχνά προτάσσεται το επιχείρημα ότι ένα αεροσκάφος διατηρεί τη δομική του ακεραιότητα εφόσον δεν έχει συμπληρώσει το προδιαγεγραμμένο όριο των 2.000 έως 2.500 ωρών πτήσης που προσφέρει το πρόγραμμα SLEP.

Η προσέγγιση αυτή κρίνεται επιστημονικά ελλιπής, καθώς παραγνωρίζει τον παράγοντα της ημερολογιακής γήρανσης και της συνεπακόλουθης διάβρωσης των υλικών.

Η κόπωση των μετάλλων (metal fatigue) δεν είναι μια γραμμική συνάρτηση που εξαρτάται αποκλειστικά από τον χρόνο λειτουργίας στον αέρα, αλλά μια δυναμική διαδικασία που επηρεάζεται από τη μακροχρόνια έκθεση σε περιβαλλοντικές συνθήκες, τις θερμοκρασιακές μεταβολές και τη χημική αλλοίωση.

Με την πάροδο ΠΕΝΤΕ ΔΕΚΑΕΤΙΩΝ, οι ελαστομερείς σύνδεσμοι, οι στεγανοποιήσεις των συστημάτων, οι καλωδιώσεις και οι σωληνώσεις των υδραυλικών δικτύων υφίστανται φυσική φθορά και αποπολυμερισμό, αναπτύσσοντας μικρορωγμές οι οποίες συχνά διαφεύγουν ακόμη και από τις πιο σχολαστικές μεθόδους μη καταστρεπτικών ελέγχων (NDI).

2) Επιχειρησιακό Προφίλ Χαμηλού Υψομέτρου και Αεροδυναμικές Καταπονήσεις

Καθώς ένας αεροπορικός στόλος γερνάει και εισάγονται νέα μαχητικά αεροσκάφη ανώτερης γενιάς, ο ρόλος των παλαιότερων πλατφορμών μετατοπίζεται αναγκαστικά προς τη δίωξη-βομβαρδισμό και την εγγύς αεροπορική υποστήριξη.

Στο σύγχρονο θέατρο επιχειρήσεων, η επιβίωση ενός αεροσκάφους απέναντι σε εχθρικά συστήματα αεράμυνας απαιτεί τη χρησιμοποίηση τακτικών πτήσης LO-LO (Low-Low), δηλαδή πτήσεων σε εξαιρετικά χαμηλό υψόμετρο, συχνά κάτω από το όριο των εκατό μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους.

Σε αυτό το προφίλ πτήσης, το αεροσκάφος κινείται με υψηλές υποηχητικές ταχύτητες μέσα σε πυκνά στρώματα ατμόσφαιρας, ερχόμενο αντιμέτωπο με έντονες αεροδυναμικές αναταράξεις (gusts) και συνεχείς μεταβολές των φορτίων G. Αυτές οι συνθήκες προκαλούν ακραία μεταφορά τάσεων στην κεντρική πτέρυγα και στα σημεία έδρασης των κινητήρων, επιταχύνοντας δραματικά τη διάδοση των μικρορωγμών λόγω κόπωσης και καταπονώντας στο μέγιστο βαθμό τόσο τη δομή όσο και τα μηχανικά υποσυστήματα.

3) Μηχανισμός Ακαριαίας Απώλειας Υδραυλικής Πίεσης και Ανθρώπινος Παράγοντας

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που απορρέει από τον συνδυασμό δομικής κόπωσης και ηλικίας είναι η καταστροφική αστοχία των υδραυλικών συστημάτων (Catastrophic Hydraulic Failure).

Το F-4 Phantom II βασίζεται αποκλειστικά σε υδραυλική πίεση για τη μετακίνηση των πρωτευουσών επιφανειών ελέγχου, καθώς δεν διαθέτει ψηφιακό σύστημα ελέγχου με τεχνητή αίσθηση (Fly-By-Wire) ή μηχανική εφεδρεία ικανή να αντισταθμίσει την πλήρη απώλεια πίεσης.

Εάν λοιπόν προκληθεί ακαριαία ρήξη σε κεντρικό αγωγό ή αστοχία στις βαλβίδες κατανομής λόγω κόπωσης του υλικού, τα πηδάλια «κλειδώνουν» ακαριαία, καθιστώντας το αεροσκάφος εντελώς ακυβέρνητο.

Σε ύψος μικρότερο των εκατό μέτρων, το περιθώριο αντίδρασης του ιπτάμενου πληρώματος περιορίζεται σε ένα με ενάμισι δευτερόλεπτο, χρόνος ο οποίος συχνά δεν επαρκεί ούτε για τη μηχανική ενεργοποίηση του καθίσματος εκτίναξης, ειδικά αν το αεροσκάφος έχει αναπτύξει γωνία βύθισης ή υψηλό ρυθμό περιστροφής προς το έδαφος.

Διαβάστε περισσότερα " Η Δομική και Μηχανολογική Καταπόνηση των Μαχητικών Αεροσκαφών F-4 Phantom II στην Ύστερη Φάση του Επιχειρησιακού τους Κύκλου. "

Ο φαλακρός θου βου παλαιού τύπου χωροφυλακής και ρωσόφιλος αρχιτέκτονας του ψηφιακού τρόμου: Πώς η γεωπολιτική μετατράπηκε σε βιομηχανία clickbait και φιλορωσικής προπαγάνδας

Γράφει ο Γιώργος Χ

Στο παρασκήνιο της ελληνικής διαδικτυακής ενημέρωσης, υπάρχει μια συγκεκριμένη κατηγορία «αμυντικών αναλυτών» που έχουν αναγάγει σε "επιστήμη" τη γεωπολιτική προπαγάνδα και την καταστροφολογία υπέρ της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν και της Τουρκίας. 

Στην κορυφή αυτής της πυραμίδας βρίσκεται μια γνωστή, χαρακτηριστική φιγούρα του χώρου –ένας άνθρωπος που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες από τα εξειδικευμένα έντυπα των εξοπλισμών και σήμερα διευθύνει μια από τις πιο θορυβώδεις ψηφιακές αυτοκρατορίες του εγχώριου διαδικτύου με μόνιμη εμμονή ότι τον διαβάζουν οι περισσότεροι και έχει τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στη χώρα. Θα έπρεπε ίσως κάποτε να διαβάσει τι έλεγε ο Φρόιντ για όσους έχουν εμμονή με τα μεγέθη.

Όσοι παρακολουθούν τον χώρο των εξοπλιστικών, αναγνωρίζουν αμέσως το παρουσιαστικό του με την καθαρή, φαλακρή κεφαλή, η οποία συνοδεύει συχνά τις εμφανίσεις του, όπου με ύφος απόλυτης γνώσης προφητεύει δεινά για τη Δύση και θριάμβους για το Κρεμλίνο. Προσφάτως δε στο βωμό της αρνητικής διαφήμισης, τα έβαλε και με απόστρατους αξιωματικούς του οποίους χαρακτηρίζει άσχετους.

Εδώ είναι που ταιριάζει το  "Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα".

Το μοντέλο που έχει επιβάλει αυτός ο εκδότης στα μέσα του δεν έχει ως στόχο την αντικειμενική ενημέρωση, αλλά το συναίσθημα και τη χειραγώγηση, χρησιμοποιώντας μια απλή και επαναλαμβανόμενη συνταγή. 

Η στρατηγική του διαρκούς πανικού χτίζεται μέσα από τίτλους με κεφαλαία γράμματα που προαναγγέλλουν τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο όχι με λογική κάποιας μεγάλης παγκόσμιας σύγκρουσης αλλά καταστροφολογίας για τις πυρηνικές υπερτορπίλες του Πούτιν που θα αφανήσοιυν παράκτιες πόλεις, ενώ παράλληλα καλλιεργούνται θεωρίες συνωμοσίας που εκμεταλλεύονται τις ανησυχίες του κόσμου για την υγεία, την οικονομία και την εθνική κυριαρχία. 

Αυτό δημιουργεί γεωπολιτικά παράδοξα, όπου η ίδια γειτονική χώρα μπορεί τη μία μέρα να παρουσιάζεται ως διαλυμένη που καταρρέει σε τρία χρόνια και την επόμενη ως ανίκητη απειλή που θα μας αφανίσει σε τρία χρόνια, ανάλογα με το ποιο αφήγημα εξυπηρετεί την επισκεψιμότητα της στιγμής.

Αν κοιτάξει κανείς πίσω από τις «βόμβες» που εκτοξεύει καθημερινά το επιτελείο του, θα διακρίνει μια βαθιά ιδεολογική στρέβλωση που ξεπερνά τα όρια της απλής ενημέρωσης, καθώς ο συγκεκριμένος διευθυντής έχει τη φήμη ότι ευθυγραμμίζεται τυφλά με τα αφηγήματα της Μόσχας. 

Οι αναλύσεις των μέσων του μετατρέπονται συστηματικά σε ένα μόνιμο αντιδυτικό μανιφέστο, όπου οι στρατιωτικές επιτυχίες της Ρωσίας διογκώνονται σε βαθμό υπερβολής, ενώ οι θέσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρουσιάζονται πάντα ως αδύναμες, υπό κατάρρευση ή καταδικασμένες να αποτύχουν. 

Αυτός ο απροκάλυπτος φιλορωσισμός δεν αποτελεί απλώς μια εναλλακτική άποψη, αλλά μια συνειδητή προσπάθεια αναπαραγωγής της ξένης προπαγάνδας στην ελληνική κοινή γνώμη, συχνά εις βάρος των ίδιων των στρατηγικών συμφερόντων της χώρας.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της αυτοκρατορίας είναι η κουρτίνα της ανωνυμίας κάτω από την οποία λειτουργεί. Ενώ ο ίδιος βγαίνει μπροστά για να δώσει το ιδεολογικό στίγμα, η συντριπτική πλειονότητα των άρθρων στα site του υπογράφεται από ένα απρόσωπο webroom. 

Πίσω από αυτό κρύβονται νεαροί κειμενογράφοι που απλώς μεταφράζουν ρωσικά τηλεγραφήματα και ύποπτα ξένα blogs, προσθέτοντας τεράστιες δόσεις εντυπωσιασμού, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει την επώνυμη δημοσιογραφική ευθύνη για την εγκυρότητα των όσων γράφονται. 

Η σοβαρή αμυντική ανάλυση ακόμα κι όταν όντως προβλέπει μια μεγάλη παγκόσμια σύρραξη απαιτεί ψυχραιμία, στοιχεία και γνώση των στρατιωτικών ισορροπιών, όμως η σχολή που εκπροσωπεί η συγκεκριμένη φιγούρα επιβιώνει από το κλικ του φόβου και του φανατισμού. 

Κάθε φορά που ένας αναγνώστης παρασύρεται από έναν τρομολαγνικό ή φιλορωσικό τίτλο, η βιομηχανία του ψηφιακού εντυπωσιασμού κερδίζει διαφημιστικά έσοδα, αποδεικνύοντας ότι η εθνική ασφάλεια έχει μετατραπεί σε ένα άκρως κερδοφόρο προϊόν ψηφιακού θεάματος.

Διαβάστε περισσότερα "Ο φαλακρός θου βου παλαιού τύπου χωροφυλακής και ρωσόφιλος αρχιτέκτονας του ψηφιακού τρόμου: Πώς η γεωπολιτική μετατράπηκε σε βιομηχανία clickbait και φιλορωσικής προπαγάνδας"

Η Πορεία προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Γράφει ο Γιώργος Χ

Και τώρα που πλησιάζει ας γίνω πιο συγκεκριμένος: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ: Το Μοναδικό Παγκόσμιο Παράθυρο για Ταυτόχρονες Στρατιωτικές Επιχειρήσεις σε Ανατολική Ευρώπη, Τουρκία και Ταϊβάν. Το θέμα είναι αν θα είναι Οκτώβριος του 2026 ή του 2027. Το πιθανότερο είναι του 2027.

Η σχεδίαση στρατιωτικών επιχειρήσεων σε πολλαπλά γεωγραφικά θέατρα απαιτεί μια σπάνια ευθυγράμμιση κλιματικών και εδαφολογικών παραγόντων.

Όταν λοιπόν εξετάζεται το υποθετικό σενάριο μιας ταυτόχρονης επιθετικής ενέργειας στην πεδιάδα της Ανατολικής Ευρώπης, στη χερσόνησο της Ανατολίας και στο Στενό της Ταϊβάν, οι επιλογές των επιτελείων περιορίζονται δραματικά.

Η ΑΝΑΛΥΣΗ των δεδομένων σε συνδυασμό με τις βασικές αρχές σχεδίασης επιθετικών αποβατικών και τεθωρακισμένων επιχειρήσεων, αποδεικνύει ότι ο μήνας Οκτώβριος αποτελεί τη μοναδική χρονική συγκυρία του έτους που προσφέρει τις βέλτιστες συνθήκες και στα τρία (3) αυτά μέτωπα, εξασφαλίζοντας την απαραίτητη κινητικότητα και επιχειρησιακή ασφάλεια.

1) Το ΠΡΩΤΟ και πιο αυστηρό κριτήριο τίθεται από τη γεωγραφία της Ταϊβάν, όπου μια αμφίβια απόβαση εξαρτάται απόλυτα από τις θαλάσσιες συνθήκες στο Στενό των 180 χιλιομέτρων που τη χωρίζει από την ηπειρωτική Κίνα.

Οι μετεωρολογικές καταγραφές δείχνουν ότι η περιοχή πλήττεται κατά μέσο όρο από 4 έως 5 τυφώνες ετησίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ από τον Νοέμβριο οι βορειοανατολικοί μουσώνες δημιουργούν κύματα που ξεπερνούν τα 4 μέτρα σε ύψος και ανέμους που αγγίζουν τα 30 κόμβους.

Αυτό περιορίζει το φθινοπωρινό παράθυρο για ασφαλή πλεύση των αποβατικών σκαφών και μεταφορά των εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών αποκλειστικά στον Οκτώβριο, όταν η πιθανότητα τυφώνων πέφτει κάτω από 10% και η θάλασσα παραμένει σχετικά ήρεμη.

2) Δεύτερον, ΑΥΤΟΣ ο χρονικός περιορισμός έρχεται σε άμεση σύγκρουση με τις συνθήκες της Ανατολικής Ευρώπης κατά την άνοιξη, αποκλείοντας οριστικά το έτερο αμφίβιο παράθυρο του Απριλίου.

Στις αχανείς πεδιάδες της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας και της δυτικής Ρωσίας, το λιώσιμο του χιονιού την άνοιξη δημιουργεί το φαινόμενο της Rasputitsa, μετατρέποντας εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους σε έναν απροσπέλαστο βάλτο λάσπης.

Το φαινόμενο αυτό επαναλαμβάνεται με μικρότερη ένταση στα τέλη Νοεμβρίου λόγω των φθινοπωρινών βροχών.

Ο ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ ωστόσο, προσφέρει σταθερό και ξηρό έδαφος, επιτρέποντας σε βαρέα ερπυστριοφόρα οχήματα και τεθωρακισμένες μεραρχίες να αναπτύξουν τη μέγιστη ταχύτητά τους εκτός οδικού δικτύου, χωρίς τον κίνδυνο να εγκλωβιστούν και να γίνουν εύκολοι στόχοι για την εχθρική άμυνα.

3) Τρίτον, την ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, το θέατρο επιχειρήσεων της Τουρκίας παρουσιάζει τις δικές του ιδιαιτερότητες, καθώς η χώρα κυριαρχείται από το υψίπεδο της Ανατολίας, με μέσο υψόμετρο που ξεπερνά τα 1.100 μέτρα και ορεινούς όγκους στα ανατολικά που φτάνουν ή ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα.

Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, οι θερμοκρασίες στο εσωτερικό της χώρας ξεπερνούν τακτικά τους 40 βαθμούς Κελσίου, προκαλώντας ακραία καταπόνηση στο προσωπικό και αυξάνοντας τα ποσοστά μηχανικών βλαβών στα συστήματα ψύξης των αρμάτων μάχης.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ο χειμώνας φέρνει σφοδρές χιονοπτώσεις και θερμοκρασίες έως και μείον 20 βαθμούς Κελσίου, κλείνοντας τα κρίσιμα ορεινά περάσματα.

Ο Οκτώβριος λοιπόν εξασφαλίζει μια μέση θερμοκρασία κοντά στους 15 με 20 βαθμούς Κελσίου και περιορισμένες νεφώσεις, προσφέροντας ιδανική ορατότητα για την αεροπορία και επιτρέποντας την άνετη κίνηση των στρατευμάτων μέσα από το δύσκολο ανάγλυφο της περιοχής.

Η εξέταση των αριθμητικών και κλιματικών δεδομένων αναδεικνύει ΞΕΚΑΘΑΡΑ τον Οκτώβριο ως μήνα τον μοναδικό κοινό παρονομαστή για μια τέτοια σύνθετη παγκόσμια επιχείρηση.

Είναι η μοναδική περίοδος όπου το Στενό της Ταϊβάν είναι πλεύσιμο για διεξαγωγή απόβασης, οι πεδιάδες της Ανατολικής Ευρώπης παραμένουν στέρεες για επέλαση τεθωρακισμένων μεραρχιών και το ορεινό ανάγλυφο της Τουρκίας είναι προσβάσιμο χωρίς τις ακρότητες του καλοκαιρινού καύσωνα ή του χειμερινού παγετού.

Όταν ξεκινήσει θα ναι δεύτερο δεκαπενθήμερο Σεπτεμβρίου και η κύρια φάση μόλις μπει Οκτώβριος.

Να το θυμούνται όλοι αυτό, ακόμα κι αν διαφωνούν ότι θα γίνει έστω και τώρα μετά απ' όσα έγιναν τα τελευταία 4 χρόνια και ξεκίνησαν από Ουκρανία.

Θα γίνει και μάλιστα ακριβώς έτσι όπως γίνανε και τα προηγούμενα.

Ψυχρή λογική κι όχι ευχολόγια

Διαβάστε περισσότερα "Η Πορεία προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ"

"Απολύτως τίποτα" Τάσο Γκουριώτη είναι οι δεσμεύσεις της Ρωσίας απέναντι στους συμμάχους της.

 

Γράφει ο Γιώργος Χ

Ξαναχτύπησε ο γνωστός  "πορτοκάλια για Sukhoi".

Και πριν αρχίσω: Το να σε διαβάζουν πολλοί και να περηφανεύεσαι γι' αυτό ΔΕΝ σημαίνει απολύτως τίποτα. Και το DVD της Αλεξανδράτου πολλοί το είδαν. Δεν είναι κακό. Αυτό τι σημαίνει δηλαδή?

Ιστορικά αν θέλεις να το πάμε Τασούλη πολλοί διαβάζανε και για την Αθανασία του Αιγάλεω και για το νερό του Καματερού και μέχρι και τον Αρτέμη Σώραα διάβαζαν πολλοί τότε τι έλεγε και κάποιοι τον πίστευαν κιόλας. Εντάξει ο καθένας μπορεί να κρίνει κι ελεύθερα να πιστεύει ότι θέλει. Το μυαλό μας είμαστε άλλωστε.

Αλήθεια Τασούλη, σε Λιβύη, Συρία, Βενεζουέλα, Ιράν...ποιες "δεσμεύσεις" τήρησε η Μόσχα? Μόνο τον Άσαντ κατάφερε να σώσει με ένα αεροπλάνο. 

Διότι ΗΠΑ και Ευρώπη ασχέτως πως "σερβίρεται" στο πόπολο, την Ουκρανία τη στηρίζουν και οι Ρώσοι ΔΕΝ τα βρήκαν όπως υπολόγιζαν μαζί με όλους τους θαυμαστές τους.

Τι έγινε Τασούλη σε ενοχλεί που ο "Μανωλάκης" όπως τον αποκαλείς χαλάει τα όνειρα της "μαμάς Ρωσίας" για την Ουκρανία?

Έχεις πει με θαυμασμό ότι η Ευρώπη ΔΕΝ έχει ηγέτη σαν τον Πούτιν. Φυσικά και ΔΕΝ έχει ηγέτη σαν τον Πούτιν. 

Να μας λείπει "ηγέτης" που χωρίζει τη γυναίκα του μετά από μια "ολόκληρη ζωή" ενώ τον έχει στηρίξει σε μεταθέσεις και δυσκολίες τους κι έχουν αποκτήσει μαζί και δύο παιδιά κι επειδή ο ίδιος ανέβηκε σε μεγάλες θέσεις εξουσίας και "μέθυσε" τη χωρίζει για τις πιτσιρίκες.

Αναπολεί και την αυτοκρατορική Ρωσία σε "διασταύρωση" με Σοβιετική Ένωση και μας δήλωσε σε συνέντευξη του ότι η Πολωνία έφταιγε που με το Ντάντσιχ ουσιαστικά "προκάλεσε" λέει τον Χίτλερ κι αυτός επιτέθηκε.

Με όλα αυτά φτιάξε ψυχολογικό προφίλ του Πούτιν μαζί με αρκετά άλλα για να είναι πλήρες το ψυχολογικό του προφίλ. 

Και μην μας πεις για μυστικές υπηρεσίες...καμία επαγγελματική ιδιότητα δεν τον απαλλάσσει από διαταραγμένο προφίλ προσωπικότητας που εσύ τον θαυμάζεις. 

Να μην αρχίσω Τασούλη να γράφω όχι για πρώην πράκτορες αλλά και για διαταραγμένους ψυχίατρους στις ΗΠΑ.

Ο άλλος ( Walter Freeman) το 1950 ήταν ψυχίατρος στις ΗΠΑ κι έκανε λοβοτομή μέσα σε 10 λεπτά χωρίς γάντια κιόλας...το γνωστό κωμικό... "Έλα μη φοβάσαι θα σου κάνω επέμβαση πάνω από τα ρούχα, δικιά μου εφεύρεση, πάνω από τα ρούχα" στη γνωστή ελληνική κωμική ταινία "Ο φίλος μου ο Λευτεράκης" (1963).

Αυτόν τον διαταραγμένο χασάπη Αμερικανό "γιατρό" είχαν έμπνευση για το σενάριο.

Ένας μικρό μάθημα ιστορίας για όλους τους ρωσοψεκασμένους:

Ορλοφικά (1770): 

Η Ρωσία ξεσήκωσε τους Έλληνες στην Πελοπόννησο, αλλά όταν ο ρωσικός στόλος πέτυχε τους σκοπούς του, εγκατέλειψε τους Έλληνες στο έλεος των Τούρκων, οδηγώντας σε μαζικές σφαγές

Επανάσταση 1821 (Αρχική στάση): 

Το 1821 ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄, προσκολλημένος στην «Ιερά Συμμαχία», καταδίκασε την Επανάσταση και άφησε τους Τούρκους να εξουδετερώσουν τον Ιερό Λόχο στη Μολδοβλαχία.

Συνθήκη Αγίου Στεφάνου (1878): 

Μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο, η Ρωσία προώθησε τη «Μεγάλη Βουλγαρία» (πανσλαβισμός), συμπεριλαμβάνοντας ελληνικές περιοχές (Μακεδονία) στη βουλγαρική σφαίρα επιρροής, αφήνοντας την Ελλάδα έξω.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (Σύμφωνο Κωνσταντινούπολης 1915): 

Η Ρωσία άσκησε βέτο στην ελληνική διεκδίκηση της Κωνσταντινούπολης, θέλοντας να την κρατήσει για τον εαυτό της.

Συμμαχία με Κεμάλ (1920-1922): 

Η μεγαλύτερη εχθρός της Ελλάδας και υποστηρίκτρια της Τουρκίας σε οπλισμό και οικονομική στήριξη.

Ελληνικός Εμφύλιος (1943-1949): 

Ο Στάλιν, βάσει της συμφωνίας με τον Τσώρτσιλ (συμφωνία ποσοστών), δεν στήριξε τους κομμουνιστές στην Ελλάδα, αφήνοντάς τους να ηττηθούν, παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος αυτός κατέστρεψε τη χώρα. Άφησε τους κομμουνιστές να διαλύσουν την Ελλάδα επί 3 χρόνια, δίνοντας τους ψεύτικες υποσχέσεις.

Σύγχρονη εποχή (Βόρεια Μακεδονία): 

Η Ρωσία προσπάθησε να υπονομεύσει τη Συμφωνία των Πρεσπών (2018) για να εμποδίσει την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Πλέον μόνο η Σερβία έχει μείνει στη Ρωσική σφαίρα επιρροής αλλά όχι στο μεγαλύτερο βαθμό που ήταν παλιά.

Σύγχρονη εποχή (Οικονομική Κρίση):

Ο Πούτιν που τον θεωρείς και τον "μεγαλύτερο ηγέτη" άφησε στη ψύχρα υπουργούς της κυβέρνησης Τσίπρα που ζούσαν τον μύθο τους πιστεύοντας ότι η "μαμά Μόσχα" θα δώσει έστω κάποια χρήματα για στήριξη στο Ελληνικό δημόσιο χρέος.

Μέσα στο χάος μιας οικονομίας και μιας κοινωνίας ολόκληρης κι ενώ ο Σόιμπλε μας έλεγε τα παλαβά του, οι μοναδικοί που βοήθησαν για να παραμείνει η Ελλάδα όχι μόνο στην ΟΝΕ (ευρώ) αλλά και στην ΕΕ, ήταν οι Αμερικανοί(παρασκηνιακά) και οι Γάλλοι. 

Κανένας άλλος. 

Ναι με τεράστιες οικονομικές θυσίες αυτού του λαού αλλά γεωστρατηγικά ΔΕΝ είχαμε άλλη επιλογή ΔΙΟΤΙ διαφορετικά μετά θα ακολουθούσαν χειρότερα.

Για να ξαναγράφεις ΕΣΥ τις ΜΠΟΥΡΔΕΣ σου.

Άλλωστε ΔΕΝ σκοτώθηκε κάνας Ρώσος υπερασπιζόμενος από τους Οθωμανούς Τούρκους την Ακρόπολη Αθηνών. 

Ο ταγματάρχης François Robert όμως μόλις στα 30 - 40 του χρόνια τους πολέμησε λές και πολεμούσε για την υπεράσπιση του Παρισιού. Και πέθανε με φρικτό τρόπο και σαν αληθινός άντρας γι' αυτό το σκοπό. Όπως κι άλλοι Γάλλοι μεγάλοι φιλέλληνες.

1) Ελληνική Επανάσταση, 

2) Α' Παγκόσμιος (στο Μακεδονικό Μέτωπο), 

3) Κριμαϊκός Πόλεμος,

4) Β' Παγκόσμιος (στη Βόρεια Αφρική)

Είναι μόνο μερικές από τις περιπτώσεις που Έλληνες και Γάλλοι, αξιωματικοί και στρατιώτες, στάθηκαν ο ένας δίπλα στον άλλο. Διότι στις Διεθνείς Σχέσεις υπάρχουν τα συμφέροντα αλλά αυτά σε μεγάλο βαθμό μαζί με το οικονομικό καθορίζονται κι από το ευρύτερο πολιτισμικό υπόβαθρο. 

Ελλάδα και Γαλλία ιστορικά ως Έθνη αποτελούν τη γέννηση και την αναγέννηση ολόκληρης της Ευρώπης. 

Απ' όλους τους ξένους μόνο οι Γάλλοι έχυσαν το αίμα τους για την Ελλάδα και για κοινίες αξίες και συμφέροντα, πολεμώντας δίπλα στους Έλληνες.

Βέβαια μπορεί κι αυτοί οι Γάλλοι να μας πρόδωσαν ναι μας πρόδωσαν στη Μικρασιατική αλλά αυτό έγινε μόνο αφού εμείς στο εσωτερικό μας γίναμε "διαλυμένη διαδήλωση". 

ΚΑΝΕΝΑΣ ξένος ΔΕΝ μας φταίει ΑΝ εμείς ΔΕΝ είμαστε σοβαροί και πατριώτες σε όλα. Όχι μόνοσ τα λόγια.

Θα κοιτάξει στα συμφέροντα του και τον περιορισμό της ζημιάς για τον ίδιο αν δει ότι ΔΕΝ είσαι σοβαρός στις δεσμεύσεις σου.

Λίγη σοβαρότητα ΔΕΝ βλάπτει. Ακόμα και για σένα που έχεις ξεσαλώσει με τη Ρωσία και την Κίνα

Καιρός να αφήσεις επιτέλους  τα πορτοκάλια και τα Sukhoi που από Βενεζουέλα μέχρι Ιράν ΔΕΝ έσωσαν κανέναν. Ούτε καν τους Ρώσους στην Ουκρανία.

Ένα στράτευμα εκσυγχρονισμένο σε σχέση με 90s και 2000s αλλά ΑΝΙΚΑΝΟ να συγκρουστεί και να επικρατήσει συμβατικά με σύγχρονες Νατοϊκές δυνάμεις. 

Το μόνο που μπορεί να προκαλέσει είναι πυραυλικό πανικό και καταστροφές μαζί με μαζική εισβολή αρμάτων μάχης πριν σε δεύτερη ή τρίτη φάση όλο αυτό το στράτευμα ηττηθεί και καταδιωχθεί διαλυμένο (σαν τη Βέρμαχτ του Χίτλερ σε φάση καταδίωξης και υποχώρησης εντός Γερμανίας) εντός Ρωσίας λαμβάνοντας αμυντικές θέσεις έχοντας πλέον ως μοναδική του ασπίδα τα πυρηνικά όπλα για να μην εξευτελιστεί πλήρως η χώρα και εισέλθουν στα εδάφη της και στην πρωτεύουσα της οι εχθροί της.

Η Ρωσία μαζί με την Κίνα όπως έχω ξαναγράψει σε συνέχειες άρθρων είναι εγκλωβισμένες μέσα στα ίδια τα αναθεωρητικά σχέδια τους. 

Θα ηττηθούν συμβατικά στον πόλεμο που έρχεται.

Οι πύραυλοι του Πούτιν είναι σαν τις χαρές που έκανε ο Χίτλερ όταν έριχνε τους V2.

Η Ρωσία μετά απ' αυτόν τον μεγάλο πόλεμο στον οποίο αν και ηττημένη θα εξασφαλίσει αξιοπρεπή ειρήνη, θα έχει δεχτεί το τελειωτικό χτύπημα στο δημογραφικό της πρόβλημα που θα την οδηγήσει μετά από 5 - 10 χρόνια σε αποσχίσεις. Συνολικά 6 εως 8 νέα κράτη σαν νέα πτώση της ΕΣΣΔ.

Και οι Κομμουνιστές στην Κίνα κι αυτοί θα φύγουν από εξουσία μετά τον πόλεμο.

ΔΕΝ "παντρευόμαστε" κανέναν ξένο αλλά οφείλουμε να είμαστε ΨΥΧΡΟΙ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ.

Σοβαρέψου Τασούλη. 

Έστω και τώρα. 

Έστω και λίγο.

Διαβάστε περισσότερα ""Απολύτως τίποτα" Τάσο Γκουριώτη είναι οι δεσμεύσεις της Ρωσίας απέναντι στους συμμάχους της."