Το Επεκτατικό Σχέδιο του Μεγάλου Τουράν και της Mavi Vatan: Μια Συγκριτική Ανάλυση των Τουρκικών Φιλοδοξιών με τον Ζωτικό Χώρο (Lebensraum) του Αδόλφου Χίτλερ.

Γράφει ο Γιώργος Χ

Η Τουρκία υπό την ηγεσία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει αναπτύξει δύο φιλόδοξα και αλληλένδετα γεωπολιτικά οράματα:

1) Το σχέδιο του Μεγάλου Τουράν.

2) Το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας ("Mavi Vatan").

Αυτά τα δύο ιδεολογήματα, αν και διαφέρουν ως προς το πεδίο εφαρμογής τους (χερσαίο και θαλάσσιο αντίστοιχα), συνδέονται από έναν κοινό στόχο: την ενίσχυση της τουρκικής επιρροής και την επαναφορά της Τουρκίας ως περιφερειακής υπερδύναμης, με ιστορικές αναφορές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον τουρκικό εθνικισμό.

Σε αυτό το άρθρο, θα εξετάσουμε τη φύση, τους στόχους και τις επιπτώσεις αυτών των σχεδίων, καθώς και τη σύνδεσή τους με τη σύγχρονη τουρκική εξωτερική πολιτική. Επίσης θα συγκρίνουμε τα τουρκικά σχέδια με το Ναζιστικό σχέδιο του "Ζωτικού χώρου".

Το Όραμα του Μεγάλου Τουράν

Το Μεγάλο Τουράν είναι μια ιδεολογία που προέρχεται από τον παντουρκισμό, ένα κίνημα που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα και επιδιώκει την ένωση όλων των τουρκικών λαών υπό μία πολιτική οντότητα.

Το όνομα "Τουράν" αναφέρεται σε μια μυθική πατρίδα των τουρκικών φυλών στην Κεντρική Ασία, που εκτείνεται από την Ανατολική Τουρκία μέχρι τη Δυτική Κίνα, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν και οι τουρκόφωνες περιοχές της Ρωσίας (π.χ. Ταταρστάν).

Ο παντουρκισμός ενισχύθηκε μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως αντίδραση στην απώλεια εδαφών και την ανάγκη για εθνική ταυτότητα. Στη σύγχρονη εποχή, ο Ερντογάν και οι

εθνικιστές σύμμαχοί του το αναβίωσαν ως εργαλείο για την επέκταση της επιρροής της Τουρκίας στην Κεντρική Ασία και τον Καύκασο.

Οι στόχοι είναι η ε

νίσχυση των δεσμών με τουρκόφωνα κράτη μέσω διπλωματίας, στρατιωτικής συνεργασίας και οικονομικών επενδύσεων καθώς και η Υπονόμευση της ρωσικής και κινεζικής επιρροής στην περιοχή.

ΔΗΛΑΔΗ: Η Δημιουργία ενός "τουρκικού κόσμου" με την Τουρκία ως ηγετική δύναμη.

Η στρατιωτική υποστήριξη της Τουρκίας στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (2020) και η ίδρυση του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών (2021) δείχνουν την επίμονη προσπάθεια της Τουρκίας για πρακτική εφαρμογή του Μεγάλου Τουράν.

Το Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας

Η Γαλάζια Πατρίδα (Mavi Vatan) είναι ένα θαλάσσιο γεωπολιτικό δόγμα που εισήγαγε ο Τούρκος ναύαρχος Τζεμ Γκιουρντενίζ το 2006 και υιοθετήθηκε επίσημα από την κυβέρνηση Ερντογάν.

                                         Τζεμ Γκιουρντενίζ

Εστιάζει στον έλεγχο των θαλασσίων ζωνών γύρω από την Τουρκία, αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου.

Το δόγμα εμφανίστηκε ως αντίδραση στην ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και την επέκταση της ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ. 

Ενισχύθηκε το 2019 με τον χάρτη της Γαλάζιας Πατρίδας, που παρουσίασε ο Ερντογάν, διεκδικώντας το μισό Αιγαίο, περιοχές νότια της Κρήτης και την κυπριακή ΑΟΖ.

Έχουν ως στόχο την Εξασφάλιση θαλάσσιων πόρων (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου και την αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ ενώ ονειρεύονται την τελική εδραίωση της Τουρκίας ως ναυτικής δύναμης στη Μεσόγειο, τον Εύξεινο Πόντο και το Αιγαίο. 

ΔΗΛΑΔΗ: Μια νεκρανάσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας διότι έχουν στόχο με αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας αρχικά στην Δυτική Θράκη, την τελική χερσαία επέκταση τους μέχρι Μακεδονία...στη Θεσσαλονίκη. Ανατροπή των αποτελεσμάτων του Α' Βαλκανικού πολέμου (1912).

Όπως έχει δηλώσει γνωστός Έλληνας απόστρατος στρατηγός: 

"Το θέμα είναι και ψυχιατρικό πλέον. Οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα, απωθημένα" (!!!)

Η υπογραφή του παράνομου τουρκο-λιβυκού μνημονίου (2019) και οι γεωτρήσεις του "Πορθητή" στην κυπριακή ΑΟΖ είναι ενέργειες που υπηρετούν τη Γαλάζια Πατρίδα.

Η Σύνδεση Μεταξύ των Δύο Σχεδίων

Παρά τις διαφορές τους (χερσαία vs θαλάσσια εστίαση), το Μεγάλο Τουράν και η Γαλάζια Πατρίδα συνδέονται ιδεολογικά και στρατηγικά και στην ουσία είναι ένα ενιαίο σχέδιο "νεκρανάστασης" των Οθωμανών.

1) Νεο-Οθωμανισμός και Εθνικισμός: 

Και τα δύο βασίζονται σε μια αναθεωρητική αφήγηση που συνδυάζει την οθωμανική κληρονομιά με τον τουρκικό εθνικισμό. 

Ο Ερντογάν βλέπει την Τουρκία ως διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με δικαίωμα να επεκταθεί σε πρώην εδάφη και θάλασσες.

2) Περιφερειακή Ηγεμονία: 

Το Μεγάλο Τουράν στοχεύει στην Κεντρική Ασία, ενώ η Γαλάζια Πατρίδα στη Μεσόγειο και το Αιγαίο. Μαζί, δημιουργούν έναν "κλοιό" επιρροής από την Ασία στη Δύση.

3) Εκπαίδευση και Προπαγάνδα: 

Από το 2024, η Γαλάζια Πατρίδα διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία, ενώ ο παντουρκισμός ενισχύεται μέσω πολιτιστικών και ιστορικών αφηγημάτων, διαμορφώνοντας μια νέα γενιά με επεκτατικές φιλοδοξίες.

Εφαρμογή και Επιπτώσεις

Η Τουρκία επενδύει σε στρατιωτική τεχνολογία (π.χ. drones, φρεγάτες Istanbul-class, υποβρύχια Τype 214AIP) για να υποστηρίξει και τα δύο σχέδια. Η ναυπήγηση πλοίων ενισχύει τη Γαλάζια Πατρίδα, ενώ η πώληση όπλων σε τουρκόφωνα κράτη το Μεγάλο Τουράν.

Η Ελλάδα και η Κύπρος αντιδρούν με στρατιωτική ενίσχυση (π.χ. φρεγάτες Belharra) και συμμαχίες (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος).
Η Ρωσία παρά τις τωρινές καλές σχέσεις με την Τουρκία βλέπει το Μεγάλο Τουράν ως απειλή για την επιρροή της στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία.
Η Δύση (ΗΠΑ, ΕΕ) παραμένει διχασμένη, με το ΝΑΤΟ να δυσκολεύεται να διαχειριστεί την τουρκική "ανεξαρτησία" ωστόσο οι βλέψεις της Τουρκίας εις βάρος της Ρωσίας στον Δυτικό σχεδιασμό την κρίσιμη ώρα μπορούν να φανούν χρήσιμες με την Τουρκία σε ρόλο "πιόνι μιας χρήσης" παρά τη σημαντική της θέση στον χάρτη.

Τα σχέδια αυτά ενισχύουν τη δημοτικότητα του Ερντογάν, ειδικά μετά τις εκλογές του 2023, καθώς τροφοδοτούν τον εθνικισμό και αποσπούν την προσοχή από οικονομικά προβλήματα (πληθωρισμός, υποτίμηση Τουρκικής λίρας).

Η Γαλάζια Πατρίδα παραβιάζει το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), ενώ το Μεγάλο Τουράν αγνοεί τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων κρατών. Η υλοποίηση απαιτεί τεράστιες επενδύσεις, που η τουρκική οικονομία δυσκολεύεται να στηρίξει. Μια σειρά χωρών είναι πιθανό να αντιδράσουν στρατιωτικά ή διπλωματικά, ενώ οι τουρκόφωνοι λαοί δεν είναι απαραίτητα πρόθυμοι να "υποταχθούν" στην Άγκυρα.

Το επεκτατικό σχέδιο του Μεγάλου Τουράν και της Γαλάζιας Πατρίδας αποτελεί μια φιλόδοξη προσπάθεια της Τουρκίας να ανακτήσει τη χαμένη της αίγλη και να επιβληθεί ως περιφερειακή υπερδύναμη. Ωστόσο, η επιτυχία του εξαρτάται από την ικανότητα της Άγκυρας να ξεπεράσει εσωτερικές αδυναμίες και εξωτερικές αντιδράσεις. Για την Ελλάδα, που βρίσκεται στο επίκεντρο της Γαλάζιας Πατρίδας, η απάντηση απαιτεί στρατηγική ψυχραιμία, στρατιωτική ετοιμότητα και διεθνείς συμμαχίες. Σε έναν κόσμο που αλλάζει, η Τουρκία δοκιμάζει τα όρια της, αλλά η ιστορία δείχνει ότι η υπερβολική φιλοδοξία συχνά οδηγεί σε απρόβλεπτες συνέπειες.

Μια Συγκριτική Ανάλυση των Τουρκικών Φιλοδοξιών με τον Ζωτικό Χώρο (Lebensraum) του Αδόλφου Χίτλερ.

Τα γεωπολιτικά οράματα του Μεγάλου Τουράν και της Γαλάζιας Πατρίδας της σύγχρονης Τουρκίας παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες ομοιότητες και διαφορές με την έννοια του Ζωτικού Χώρου (Lebensraum) που προώθησε ο Αδόλφος Χίτλερ στη ναζιστική Γερμανία. Και τα δύο σχέδια αντικατοπτρίζουν επεκτατικές φιλοδοξίες, βασισμένες σε εθνικιστικές ιδεολογίες και ιστορικές αφηγήσεις, αλλά φαινομενικά διαφέρουν ως προς το πλαίσιο, τη μεθοδολογία και τις συνθήκες εφαρμογής τους. 

Ο Ζωτικός Χώρος του Χίτλερ

 Ο Lebensraum ήταν η ναζιστική θεωρία που υποστήριζε ότι η Γερμανία χρειαζόταν περισσότερο "ζωτικό χώρο" για να εξασφαλίσει την επιβίωση και την ευημερία του "άρειου" λαού. 

Εστιάστηκε κυρίως στην Ανατολική Ευρώπη (Πολωνία, Ουκρανία, Ρωσία), με σκοπό την αποίκιση και τον εκτοπισμό των "κατώτερων" σλαβικών πληθυσμών.

Βασίστηκε στον ρατσισμό, τον εθνικοσοσιαλισμό και την ιδέα της γερμανικής ανωτερότητας.

Οι στόχοι του Ναζιστικού Γερμανικού σχεδίου ήταν η απόκτηση γης για γεωργία και πόρους, η εξάλειψη ή υποδούλωση μη γερμανικών πληθυσμών και η επέκταση της Γερμανίας ως παγκόσμιας υπερδύναμης.

Εφαρμόστηκε μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (1939-1945) με εισβολές, γενοκτονίες (Ολοκαύτωμα) και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών.

Ομοιότητες

Και τα δύο σχέδια επιδιώκουν την επέκταση πέρα από τα υπάρχοντα σύνορα, θεωρώντας την ως "δικαίωμα" με βάση ιστορικές ή εθνικές αφηγήσεις. Ο Lebensraum βασίστηκε στην "ανωτερότητα" του γερμανικού έθνους, ενώ το  Μεγάλο Τουράν και η Γαλάζια Πατρίδα στην τουρκική ταυτότητα και την οθωμανική κληρονομιά

Και τα δύο αμφισβητούν το status quo: ο Χίτλερ τις συνθήκες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (Βερσαλλίες), η Τουρκία τις συνθήκες της Λωζάνης (1923) και το Δίκαιο της Θάλασσας. Η υλοποίηση και των δύο βασίζεται στη στρατιωτική ισχύ, με τον Χίτλερ να εισβάλλει ανοιχτά και την Τουρκία να χρησιμοποιεί υβριδικές τακτικές (π.χ. στρατιωτική παρουσία στη Μεσόγειο) τεστάροντας στρατιωτική ικανότητα και θέληση των αντιπάλων της..

Τέσσερις (4) φαινομενικές αλλά όχι ουσιαστικές διαφορές των Ναζιστών και των Νεοθωμανών:

1) Ιδεολογικός Σκοπός:

Ο Lebensraum είχε ρατσιστικό και αποικιοκρατικό χαρακτήρα, με στόχο την εξόντωση ή υποδούλωση άλλων λαών. Το Μεγάλο Τουράν και η Γαλάζια Πατρίδα εστιάζουν στην επιρροή και τον έλεγχο, χωρίς φαινομενικά φυλετική διάσταση. Η Τουρκία υποτίθεται σύμφωνα με κάποιους ότι δεν επιδιώκει γενοκτονία άμεσα, αλλά ηγεμονία σε πρώτη φάση. Μετά όμως οι Τούρκοι με βάση το ιστορικό τους αρχίζουν πάντα τις γενοκτονίες.

2) Γεωγραφική Εστίαση:

Ο Ζωτικός Χώρος επικεντρωνόταν στη χερσαία Ανατολική Ευρώπη, ενώ η Τουρκία συνδυάζει χερσαία (Τουράν) και θαλάσσια (Γαλάζια Πατρίδα) επέκταση, καλύπτοντας ευρύτερο πεδίο.

3) Μέθοδοι:

Ο Χίτλερ χρησιμοποίησε ολοκληρωτικό πόλεμο και μαζική βία. Η Τουρκία προτιμά έναν συνδυασμό διπλωματίας, οικονομικής πίεσης και περιορισμένων στρατιωτικών επεμβάσεων, αποφεύγοντας (προς το παρόν) γενικευμένη σύγκρουση.

4) Ιστορικό Πλαίσιο:

Ο Lebensraum εφαρμόστηκε σε μια εποχή παγκόσμιου πολέμου (1930s-1940s), ενώ τα τουρκικά σχέδια εξελίσσονται σε ένα πολυπολικό κόσμο (2020s), με πιο σύνθετες διεθνείς ισορροπίες.

Ο Lebensraum οδήγησε σε παγκόσμιο πόλεμο και την ήττα της Γερμανίας. Η Τουρκία αντιμετωπίζει αντίσταση από Ελλάδα, Κύπρο, Ρωσία (εκεί που διαφωνούν παρά τις καλές τους σχέσεις) και ΕΕ, αλλά αποφεύγει (μέχρι τώρα) ανοιχτή σύγκρουση, χάρη στη θέση της στο ΝΑΤΟ και τη στρατηγική της ισορροπία.

Ωστόσο και η στάση της Τουρκίας σαν ένας "Mr Bean" με τουρμπάνι συνδυαστικά με άλλες καταστάσεις και συμφέροντα μπορεί στο τέλος να προκαλέσει έναν παγκόσμιο πόλεμο μέσα στο γεωπολιτικό πλαίσιο που ζούμε αυτή την περίοδο και παίζοντας μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη.

Η Γερμανία υπερεκτεινόταν οικονομικά για τον Lebensraum, οδηγώντας σε κατάρρευση. Η Τουρκία αντιμετωπίζει οικονομική κρίση (πληθωρισμός 70%+ το 2024), που περιορίζει προσωρινά τις φιλοδοξίες της μέχρι να επανέλθει χειρότερη.

Φαινομενικά για τους περισσότερους αναλυτές η Τουρκία ΔΕΝ μπορεί να θεωρηθεί πραγματικά σημαντική ή μεγάλη στρατιωτική απειλή σε παγκόσμιο επίπεδο παρά την αίσθηση που έχει η ίδια για τον εαυτό της και τον λεκτικό "τσαμπουκά" που "πουλάει" στη γειτονιά της απέναντι στην Ελλάδα και το Ισραήλ. Αυτό την καθιστά πιο επικίνδυνη από την Ναζιστική Γερμανία του 1939. Μπορεί η ίδια να μην είναι παγκόσμια απειλή(όχι πριν καταφέρει όσα ονειρεύεται και πριν αποκτήσει πυρηνικά όπλα) αλλά μπορεί να πυροδοτήσει παγκόσμιο χάος με τις ανεύθυνες ενέργειες της την κρίσιμη στιγμή.

Ο Ζωτικός Χώρος απέτυχε λόγω υπερβολικής φιλοδοξίας και διεθνούς απομόνωσης. Η Γερμανία ηττήθηκε το 1945, χάνοντας εδάφη αντί να κερδίσει. Το Μεγάλο Τουράν και η Γαλάζια Πατρίδα παραμένουν ενεργά, με φαινομενική μερική επιτυχία (π.χ. Καραμπάχ, Λιβύη), αλλά κινδυνεύουν από υπερβολική έκθεση (overstretch) και αντίσταση γειτόνων. Στη Λιβύη το αποτέλεσμα είναι αμφίσημο, το τουρκολυβικό μνημόνιο είναι κενό περιεχομένου και δεν αναγνωρίζεται από κανένα τρίτο κράτος ενώ στο Καραμπάχ τα εδάφη έτσι κι αλλιώς ήταν αναγνωρισμένα επισήμως (ΟΗΕ) ως εδάφη του Αζερμπαϊτζάν παρά το ιστορικό δίκαιο των Αρμενίων για την περιοχή.

Ο Ζωτικός Χώρος του Χίτλερ και τα σχέδια του Μεγάλου Τουράν/Γαλάζιας Πατρίδας μοιράζονται την επεκτατική λογική και τον εθνικιστικό πυρήνα, αλλά διαφέρουν στον τρόπο εφαρμογής.

Η Τουρκία δεν τολμά απευθείας στρατιωτική σύγκρουση με οργανωμένο κράτος παρά μόνο εκμεταλλεύεται εσωτερική διάλυση των κρατών για να προωθήσει θρασύδειλα το σχέδιο της.

Ο Χίτλερ επεδίωξε την απόλυτη κυριαρχία μέσω βίας, ενώ η Τουρκία χρησιμοποιεί πιο "υβριδικές" μεθόδους, προσαρμοσμένες στον 21ο αιώνα αλλά και επειδή δεν έχει την απαιτούμενη ένοπλη ισχύ έναντι άλλων αντίπαλων δυνάμεων.

Ωστόσο, και τα δύο δείχνουν ότι ιστορικά η υπερβολική φιλοδοξία μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία αν δεν συνοδεύεται από βιώσιμη στρατηγική και διεθνή αποδοχή.

Για την Ελλάδα, πολιτική ηγεσία και λαό. η κατανόηση αυτών των ομοιοτήτων της Τουρκίας με την Χιτλερική Γερμανία είναι κρίσιμη για την αντιμετώπιση της τουρκικής πρόκλησης.

Η Τουρκική απειλή είναι υπαρκτή, μεθοδική και θρασύδειλη.

Διαβάστε περισσότερα "Το Επεκτατικό Σχέδιο του Μεγάλου Τουράν και της Mavi Vatan: Μια Συγκριτική Ανάλυση των Τουρκικών Φιλοδοξιών με τον Ζωτικό Χώρο (Lebensraum) του Αδόλφου Χίτλερ."

ΤΟΜΠ M113: Από το Βιετνάμ μέχρι την Ουκρανία. Ένα σύμβολο της μηχανοκίνητης πολεμικής ικανότητας. Ιστορία, τεχνικά χαρακτηριστικά και μια ανάλυση για την αναβάθμιση του.

Γράφει ο Γιώργος Χ 

Το M113 αναπτύχθηκε από την αμερικανική εταιρεία Food Machinery Corporation (FMC) στα τέλη της δεκαετίας του 1950, με σκοπό να αντικαταστήσει τα παλαιότερα M59 και M75 APCs (Armoured personnel carriers=Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς προσωπικού=ΤΟΜΠ).

                                           ΤΟΜΠ Μ59

                                                           ΤΟΜΠ Μ75

Η FMC συνεργάστηκε με την Kaiser Aluminum and Chemical Co. για να δημιουργήσει ένα όχημα με θωράκιση από αλουμίνιο, κάτι που το έκανε ελαφρύτερο και πιο ευέλικτο σε σχέση με τα προηγούμενα ατσάλινα μοντέλα.

Το πρώτο πρωτότυπο παρουσιάστηκε το 1957, και το 1960 το M113 υιοθετήθηκε από τον Αμερικανικό Στρατό.

Ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα όχημα που να συνδυάζει τα καλύτερα χαρακτηριστικά των M59 (ελαφρύ και αμφίβιο) και M75 (καλή θωράκιση), στο πλαίσιο του προγράμματος "Airborne Armored Multi-Purpose Vehicle Family" (AAM-PVF).

Το M113 έγινε το πρώτο μαζικής παραγωγής θωρακισμένο όχημα με αλουμινένιο κέλυφος, κάτι που το κατέστησε πρωτοποριακό για την εποχή του.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Διαστάσεις:

Μήκος: 4,86 μέτρα

Πλάτος: 2,69 μέτρα

Ύψος: 2,5 μέτρα (χωρίς πύργο)

Βάρος: Περίπου 12,3 τόνοι (ανάλογα με την έκδοση και τον εξοπλισμό)

Θωράκιση:

 Κατασκευασμένη από κράμα αλουμινίου 5083, με πάχος που κυμαίνεται από 28 έως 44 χιλιοστά. Προστατεύει από πυρά μικρού διαμετρήματος (έως 7,62mm) και θραύσματα(ανάλογα και την απόσταση) πυρών πυροβολικού, αλλά όχι από βαριά όπλα ή αντιαρματικά βλήματα χωρίς πρόσθετη θωράκιση.

Κινητήρας:

Στην αρχική έκδοση ο Chrysler 75M V-8 βενζινοκινητήρας, 260 ίππων.

Στην έκδοση M113A1 και μεταγενέστερες ο Detroit Diesel 6V53, 6κύλινδρος, 212-275 ίπποι (ανάλογα με την έκδοση).

Μετάδοση: Allison TX100-1, αυτόματο κιβώτιο 3 ταχυτήτων.

Ταχύτητα: Μέγιστη ταχύτητα 65 χλμ/ώρα σε δρόμο, 5,8 χλμ/ώρα στο νερό (αμφίβια ικανότητα).

Αυτονομία: Περίπου 480 χιλιόμετρα.

Πλήρωμα: 2 άτομα (οδηγός και διοικητής) + μέχρι 11 επιβάτες (πεζικό).

Οπλισμός (βασική έκδοση): 

Ένα πολυβόλο M2 Browning .50 cal (12,7mm) στον πύργο του διοικητή.

Σχεδιασμός και Λειτουργικότητα

Το M113 είναι πλήρως ερπυστριοφόρο, με χαμηλό προφίλ και αμφίβιες δυνατότητες, χάρη στο ελαφρύ του βάρος και τη στεγανή κατασκευή του. Ο κινητήρας βρίσκεται μπροστά, δίπλα στη θέση του οδηγού, ενώ ο διοικητής κάθεται στο κέντρο πίσω από τον οδηγό. Οι στρατιώτες κάθονται σε δύο σειρές πάγκων στο πίσω μέρος, με έξοδο μέσω υδραυλικής ράμπας στο πίσω μέρος ή μέσω καταπακτής στην οροφή.

Η αλουμινένια θωράκιση το καθιστά ελαφρύτερο από τα ατσάλινα οχήματα της εποχής του, επιτρέποντας τη μεταφορά του με αεροσκάφη όπως το C-130 Hercules και την αερομεταφερόμενη ρίψη του. Ωστόσο, η ελαφριά θωράκιση το καθιστά ευάλωτο σε βαριά όπλα, όπως αντιαρματικά βλήματα (π.χ. RPG-7), κάτι που οδήγησε σε τροποποιήσεις και πρόσθετη θωράκιση σε μεταγενέστερες εκδόσεις.

Κύριες Παραλλαγές

Το M113 έχει προσαρμοστεί σε περισσότερες από 40 παραλλαγές, καλύπτοντας ποικίλες αποστολές. Οι βασικές εκδόσεις του είναι πέντε(5) και περιλαμβάνουν:

1) M113 (1960): Η αρχική έκδοση με βενζινοκινητήρα.

2) M113A1 (1964): Αντικατάσταση του βενζινοκινητήρα με ντιζελοκινητήρα για μεγαλύτερη αξιοπιστία και ασφάλεια.

3) M113A2 (1979): Βελτιωμένη ανάρτηση, σύστημα ψύξης και εξωτερικές δεξαμενές καυσίμων.

4) M113A3 (1987): Ισχυρότερος κινητήρας (275 ίπποι), καλύτερα χειριστήρια, ενισχυμένη θωράκιση (spall liners) και δυνατότητα ψηφιοποίησης.

5) M113 ACAV: 

Παραλλαγή της πρώτης έκδοσης στον πόλεμο Βιετνάμ. Εκτός από το κεντρικό πυροβόλο των 12,7mm διέθετε και δύο (2) πολυβόλα M60 των 7,62mm καθώς και ασπίδιο θωράκιση στις τρείς (3) θέσεις  βολής των ανωτέρω. Κάποιες φορές αντί για τα 2 πολυβόλα Μ60 διέθετε ένα Πυροβόλο Ανευ Οπισθοδρομήσεως(ΠΑΟ) διαμετρήματος των 106mm. Για την εποχή του μπορούσε να καταστρέψει με μία βολή σχεδόν όλα τα τα βασικά άρματα μάχης της εποχής εκείνης των 60s.Στην πραγματικότητα αυτό είχε διαμέτρημα των 105mm ωστόσο καθιερώθηκε ως "106αρι" για να μην υπάρχει σύγχυση με τα πυροβόλα των 105mm των αρμάτων μάχης. 

Άλλες εξειδικευμένες παραλλαγές:

M577: Όχημα διοίκησης και ελέγχου.

M106: Φορέας όλμου 107mm και κάποιες άλλες υποεκδόσεις αναβαθμισμένες με όλμους των 120mm.

M901 ITV: Αντιαρματικό όχημα με πυραύλους TOW.

M163 Vulcan: Αντιαεροπορικό με πυροβόλο διαμετρήματος 20mm

M548: Όχημα μεταφοράς φορτίου.

Χρήση σε Πολέμους

Πόλεμος του Βιετνάμ: 

Το M113 χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τον Αμερικανικό Στρατό και τον στρατό του Νοτίου Βιετνάμ από το 1962. Ήταν ιδανικό για τη διάσχιση ζουγκλών και την υποστήριξη πεζικού, κερδίζοντας το παρατσούκλι "Green Dragon" από τους Βιετκόνγκ. Ωστόσο, η ελαφριά θωράκισή του το έκανε ευάλωτο σε νάρκες και RPG, οδηγώντας στην ανάπτυξη του ACAV (Armored Cavalry Assault Vehicle) με επιπλέον οπλισμό και θωράκιση.

Πόλεμος του Κόλπου (1991): 

Χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως όχημα υποστήριξης.

Πόλεμος στο Ιράκ (2003): 

Παρά την αντικατάστασή του από το Bradley σε πολλές μονάδες, παρέμεινε σε χρήση για δευτερεύοντες ρόλους.

Ουκρανία (2022-σήμερα): 

Δωρίστηκαν εκατοντάδες M113 από χώρες του ΝΑΤΟ, με τους Ουκρανούς να τα επαινούν για την ταχύτητα και την ευελιξία τους.

Παγκόσμια Εξάπλωση

Περισσότερα από 80.000 M113 έχουν παραχθεί και χρησιμοποιηθεί από πάνω από 50 χώρες, όπως η Αυστραλία (M113AS4), ο Καναδάς, η Γερμανία, το Ισραήλ (με αναβαθμίσεις "Zelda"), η Ελλάδα και η Ουκρανία. Κάθε χώρα το προσαρμόζει στις δικές της ανάγκες, π.χ. με διαφορετικό οπλισμό ή θωράκιση.

Πλεονεκτήματα και Μειονεκτήματα

Πλεονεκτήματα:

1) Ελαφρύ και αερομεταφερόμενο.
2) Αμφίβια ικανότητα.
3) Μεγάλη ευελιξία και δυνατότητα προσαρμογής.
4) Απλός σχεδιασμός, εύκολος στη συντήρηση.

Μειονεκτήματα:

1) Περιορισμένη θωράκιση έναντι σύγχρονων όπλων.
2) Χαμηλή ταχύτητα σε σχέση με νεότερα οχήματα (π.χ. Bradley).
3) Ευπάθεια σε νάρκες και RPG χωρίς πρόσθετη θωράκιση.

Στον Αμερικανικό Στρατό, το M113 έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από το M2 Bradley και το Armored Multi-Purpose Vehicle (AMPV), αλλά παραμένει σε υπηρεσία σε πολλές χώρες. Στην Ελλάδα, , ο στρατός διαθέτει εκατοντάδες M113, με συζητήσεις για αναβάθμιση ή αντικατάστασή τους με νεότερα οχήματα.

Το M113 είναι ένα ιστορικό όχημα που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι στρατοί μεταφέρουν και υποστηρίζουν το πεζικό. Παρά τις αδυναμίες του, η μακροζωία του οφείλεται στην ευελιξία, την αξιοπιστία και την προσαρμοστικότητά του. Από το Βιετνάμ μέχρι την Ουκρανία, παραμένει ένα σύμβολο της μηχανοκίνητης πολεμικής ικανότητας.

Τελικά αξίζει ή όχι η αναβάθμιση για τον Ελληνικό Στρατό?

Ο Ελληνικός στρατός διαθέτει τουλάχιστον 1.500 ενεργά Μ113 ενώ άγνωστος αριθμός είναι αποθηκευμένος/εκτός υπηρεσίας ως πηγή ανταλλακτικών.

Γενικά, τα παλιά πλαίσια (40+ ετών) τεθωρακισμένων οχημάτων μπορεί να χρειάζονται συχνές επισκευές (π.χ. ερπύστριες, ανάρτηση), προσθέτοντας $50.000-$100.000 ανά όχημα ετησίως σε βάθος 15-20 ετών. Αυτό θα μπορούσε ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ να ανεβάσει το συνολικό κόστος ζωής κοντά στο επίπεδο ενός νέου οχήματος. όμως η ύπαρξη μεγάλου αριθμού Μ113 στο ελληνικό οπλοστάσιο σημαίνει δύο (2) βασικά πράγματα:

Πρώτον, ύπαρξη μεγάλου στοκ ανταλλακτικών σε ερπύστριες, αναρτήσεις κτλ. Άρα μείωση του κόστους.

Δεύτερον, είναι αδύνατον να αντικατασταθούν όλα αυτά τα 1.500+ οχήματα με νέας κατασκευής σε γρήγορο χρόνο παράδοσης και με ανεκτό οικονομικό κόστος.

Κατά συνέπεια είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού ενός τμήματος του Ελληνικού στόλου Μ113.

Ο εκσυγχρονισμός αυτό μπορεί να γίνει σε ελληνικά στρατιωτικά εργοστάσια του Τεχνικού Σώματος σε συνεργασία με εταιρεία που να έχει εμπειρία στον εκσυγχρονισμό του οχήματος, αποδίδοντας και εκσυγχρονισμένα οχήματα σε 40αδες γρήγορα πίσω στις μονάδες μηχανοκίνητου πεζικού δίνοντας επιχειρησιακή παράταση 15 - 18 ετών ταυτόχρονα με προμήθεια και νέας κατασκευής τεθωρακισμένων πεζικού.

Ας εξετάσουμε την οικονομική παράμετρο ενός τέτοιου προγράμματος εκσυγχρονισμού των Μ113 και στη συνέχεια θα επεκταθώ στην τελική πρόταση μου.

1) Θωράκιση

α) ERA (Explosive Reactive Armor): 

Πλάκες όπως οι Blazer ή Kontakt-5 μπορούν να εξουδετερώσουν RPG-7 και παλαιότερα ATGM. 

Κόστος: $100.000. 

Βάρος: +500 -700 κιλά.

β) Spaced Armor (Toga-style): 

Διάτρητες πλάκες χάλυβα ή σύνθετα υλικά. Προστατεύει από HEAT βλήματα. 

Βάρος: +1 τόνος. 

Κόστος: Περίπου $100.000.

γ) Spall Liners: Εσωτερική επένδυση Kevlar για μείωση θραυσμάτων. 

Βάρος: +200 κιλά. 

Κόστος: Περίπου $50.000.

δ) Πυθμένας: V-shaped πλάκες για νάρκες (MRAP-style). 

Βάρος: +1 τόνος. Κόστος: Περίπου $150.000.

Μια τέτοια συνολική αναβάθμιση της θωράκισης θα είχε ως αποτέλεσμα προστασία από αντιαρματικά κατηγορίας όπως το RPG-29, IED έως 10 κιλά TNT, και πυρά διαμετρήματος 14,5mm. 

Όμως, το συνολικό βάρος ανεβαίνει στους 14 -15 τόνους, μειώνοντας την αμφίβια ικανότητα.

2) Κινητήρας και Κινητικότητα

α) Νέος Κινητήρας: 

Ένας Cummins 6CTA (350 ίπποι) ή εναλλακτικά ένας γερμανικός MTU 6V199 (400 ίπποι) θα βελτίωνε την ταχύτητα (70+ χλμ/ώρα) και τη μεταφορική ικανότητα. 

Κόστος: $150.000 - $200.000.

β) Ανάρτηση: 

Βελτιωμένες ερπύστριες και υδραυλική ανάρτηση (όπως στο M113A3) για να αντέχουν το επιπλέον βάρος. 

Κόστος: $50.000.

Το αποτέλεσμα θα ήταν αύξηση της αυτονομίας σε 500 - 600 χλμ., καλύτερη απόδοση σε ανώμαλο έδαφος, αλλά πιθανή απώλεια αμφίβιων δυνατοτήτων λόγω βάρους.

3) Ηλεκτρονικά και Οπλισμός

α) RWS (Remote Weapon Station): 

Πύργος όπως ο Samson (της ισραηλινής Rafael) ή ο Protector (της νορβηγικής Kongsberg) με πολυβόλο 12,7mm. ή πυροβόλο 25mm ή 30mm + πυραύλους Spike.

Κόστος: $200.000 - $300.000.

b) C4ISR: Ψηφιακά συστήματα επικοινωνίας, θερμικές κάμερες, και GPS. 

Κόστος: $100.000 - $150.000.

To όχημα με αυτά τα δύο (2) θα αποκτήσει ικανότητα νυχτερινής μάχης, ακρίβεια πυρός, και σύνδεση με δίκτυο πεδίου μάχης (network-centric warfare).

4) Ειδικές Προσαρμογές

Τηλεχειρισμός: Μετατροπή σε UGV με κάμερες και τηλεχειριστήριο (όπως στο Ισραήλ). 

Κόστος: $200.000 - $300.000.

Drones: Φορέας μικρών UAV για αναγνώριση. 

Κόστος: $100.000.

Τελικά μας συμφέρει?

Απάντηση: ΝΑΙ

1) Ελληνικός Στόλος 1.500+ M113.

2) Αναβάθμιση 300 - 500 Μ113 από ΤΟΜΠ σε επίπεδο ΤΟΜΑ για ρόλους πεζικού και μηχανοκίνητης υποστήριξης Α' γραμμής μέχρι να παραλάβουμε μέσα σε άλλα 5 χρόνια 300 - 500 ΤΟΜΑ νέας γενιάς και κατασκευής.

3) Το Κόστος: 

α) Το ελάχιστο ελαφρύ πακέτο εκσυγχρονισμού:

 

$750.000 x 500 Μ113 = $ 375 εκατομμύρια.

β) Εναλλακτικά το "βαρύ" πλήρες πακέτο εκσυγχρονισμού που όμως είναι το ιδανικότερο:

 

$1.2 εκατομμύρια x 500 Μ113 = $600 εκατομμύρια

Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού μέσω στρατιωτικών εργοστασίων και κάποιων ιδιωτικών εταιρειών θα ολοκληρωθεί γρήγορα. Οι 3 πρώτες 40αδες οχημάτων θα επιστρέψουν στις μονάδες πολύ γρήγορα.

Η αντοχή των 500 εκσυγχρονισμένων Μ113 θα είναι μέχρι το 2040 - 2045, με συντήρηση περίπου $20 εκατομμύρια ετησίως.

Θα πρέπει επίσης  να ξοδέψουμε 1 - 1,5 δις για προμήθεια 300 - 400 νέας γενιάς (5 εκατομμύρια/όχημα) ΤΟΜΑ που όμως από την αρχική παραγγελία τους μέχρι την υπηρεσιακή τους ένταξη να υπολογίζουμε 3,5 - 5 χρόνια.

Ο χρόνος μας πιέζει, οι οικονομικές μας δυνατότητες είναι συγκεκριμένες, η απειλή υπαρκτή, τα παιδιά που υπηρετούν πρέπει να μεταφέρονται με ασφάλεια και "Πενία τέχνας κατεργάζεται".

Επίσης δεν υπάρχει άλλη ανοχή σε "πολιτική ορθότητα" για κομματικές και δημοσιογραφικές ΜΠΟΥΡΔΕΣ.

Ακόμα κι αν τώρα βρισκόταν κάποια συμμαχική χώρα που να μας πρόσφερε 200 - 300 μεταχειρισμένα ΤΟΜΑ σε καλή τιμή, πάλι  ένα τμήμα του στόλου των Μ113 θα ήθελε εκσυγχρονισμό κι ας μην το αναβαθμίζαμε σε ΤΟΜΑ.

Σημαντικός αριθμός των Μ113 είτε σε επίπεδο ΤΟΜΠ είτε ως ΤΟΜΑ είτε ακόμα σε άλλους ρόλους υποστήριξης, θα συνεχίσουν αν υπηρετούν για άλλα 15 χρόνια. Κατά συνέπεια ένας αριθμός οχημάτων ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να εκσυγχρονιστούν πριν να έχουμε πάλι κάποια ανατροπή οχήματος ή άλλο ατύχημα.

Σε κάθε σενάριο εκσυγχρονισμού ο Ελληνικός στόλος των Μ113 έχει ανάγκη το ελάχιστο από 250 εκατομμύρια.

Διαβάστε περισσότερα "ΤΟΜΠ M113: Από το Βιετνάμ μέχρι την Ουκρανία. Ένα σύμβολο της μηχανοκίνητης πολεμικής ικανότητας. Ιστορία, τεχνικά χαρακτηριστικά και μια ανάλυση για την αναβάθμιση του."

Και γιατί να μην εκσυγχρονίσουμε τα Μ113 κύριε Καρβουνόπουλε? Μια γνώμη με απλά λόγια ενός ΣΕΜιτζή τεχνικού αποθηκάριου γραφέα οπλισμού και ομαδάρχη στο πυρ και κίνηση.

Γράφει ο Γιώργος Χ

Διαβάσαμε στο  Militaire του Πάρη Καρβουνόπουλου:

"Κι όμως θα μας βάλουν να πληρώσουμε εκσυγχρονισμό των M113!"

https://www.militaire.gr/ki-omos-tha-mas-valoyn-na-plirosoyme-eksygchronismo-ton-m113/

ΣΧΟΛΙΟ:

ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ έχουν "μαγική λύση"  για αντικατάσταση των 2.500+ Μ113 που διαθέτει ο Ελληνικός στρατός να μας το πουν.

Τα Μ113 του Ελληνικού Στρατού (προς αποφυγή διαφόρων ατυχημάτων αλλά και επιχειρησιακής αναβάθμισης) έπρεπε να έχουν εκσυγχρονιστεί στο σύνολο τους ή έστω στο 70% του στόλου τους, εδώ και 15 - 20 χρόνια.

Κι αν τους ρωτήσεις πολιτικοί και απόστρατοι στρατηγοί αρχίζουν δικαιολογίες - μπούρδες.

Και το Ελληνικό ΤΟΜΑ "Κένταυρος" το θάψανε και ένα ελληνικό πακέτο αναβάθμισης του Μ113 δεν φτιάξανε τότε. Απολύτως τίποτα. Δεν μας φταίνε οι ξένοι αλλά εμείς φταίμε. Αλήθειες μόνο κι ας πονάνε.

Είμαστε στο 2025. Ας μας πουν με τα δεδομένα χρόνου και χρήματος που έχει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή μέσα σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο και εξοπλισμούς όλων των χωρών, ποιο άλλο πρόγραμμα προμήθειας νέων ΤΟΜΑ θα αποδώσει οχήματα επιχειρησιακά ετοιμοπόλεμα στις μονάδες μηχανοκίνητου πεζικού πριν περάσουν συνολικά 3 χρόνια. 

Ο Ελληνικός στρατός φυσικά και χρειάζεται ΤΟΜΑ νέας κατασκευής αλλά επίσης χρειάζεται και έναν ικανοποιητικό σε ποσότητα πυρήνα ΤΟΜΑ. Όχι μόνο ποιότητα αλλά και ποσότητα. Το κατάλληλο μείγμα. Αυτό ισχύει σε όλα τα οπλικά συστήματα ενός στρατού.

Ουσιαστικά χρειαζόμαστε σε πρώτη φάση περίπου 800 ΤΟΜΑ. 

Όλα αυτά δεν μπορούν να είναι καινούργια και για λόγους οικονομικού κόστους και για λόγους χρόνου παράδοσης τους και εκπαίδευσης των μονάδων στα νέα οχήματα.

Τα Μ113 αναγκαστικά θα διατηρηθούν σε υπηρεσία περίπου άλλα 20 χρόνια αλλά όχι στη μορφή που τα γνωρίσαμε. Κι άλλες χώρες στον πλανήτη το κάνανε και το κάνουν αυτό.

Ένα μέρος του στόλου τους θα αναβαθμιστεί και τα υπόλοιπα θα αντικατασταθούν σταδιακά από νέα οχήματα.

Μας γράψατε και ποιος θα αισθάνεται ασφαλής να έχει το παιδί του μέσα σε ένα τέτοιο αναβαθμισμένο όχημα.

Με αλλαγές στο σύστημα πέδησης, στην ισχύ κινητήρα, στον οπλισμό και στη θωράκιση και στα καθίσματα, σίγουρα το παιδί του καθενός εκεί μέσα θα είναι ασφαλές όσο μπορεί να είναι μέσα σε ένα όχημα μεταφοράς και μάχης πεζικού.

Τα ΤΟΜΠ και τα ΤΟΜΑ δεν είναι άρματα μάχης (τανκς)!

Ακόμα και τα τανκς δεν είναι άτρωτα. Και το καλύτερο με έναν αντιαρματικό πύραυλο τινάζεται στον αέρα ασχέτως τι δηλώνει ο κατασκευαστής. Δεν θα μιλήσω για Ουκρανία. Είδατε τι έπαθαν από τους ATGMs τουρκικά Leopard 2A4 στο Αφρίν της Συρίας.

Σε ένα πεδίο μάχης όλοι σκοτώνονται/μπορούν να σκοτωθούν...και όσοι είναι στο τανκ, κι όσοι είναι στο ΤΟΜΠ ή στο ΤΟΜΑ κι όσοι είναι ακάλυπτοι σε οροφή τροχοφόρου με εκτοξευτή αντιαρματικού πυραύλου.

Ο μέσος χρόνος επιβίωσης τους σε μελέτες είναι μερικά λεπτά.

Αν κάποιοι πιστεύουν ότι πρακτικά ένα Bradley προσφέρει καλύτερη προστασία από ένα σωστά εκσυγχρονισμένο Μ113 μέσα σε ένα πεδίο μάχης που οι ATGM (Anti-tank guided missiles), τα διατρητικά από 30αρια πυροβόλα και οι βολές από τανκς πέφτουν όλα "βροχή", τότε πολλές ταινίες βλέπουν!

Η υποκρισία και η βλακεία ΔΕΝ έχουν όρια σε αυτόν τον τόπο. Σοβαρευτείτε όλοι.

Εσείς δεν είστε που υπερασπιζόσασταν τα σαράβαλα BMP 1?

Εσείς όλοι οι δημοσιογράφοι του αμυντικού ρεπορτάζ με τις "άκρες" δεν είστε που τον Έβρο τον είδατε μόνο ως δημοσιογράφοι και πριν δεν τον βλέπατε ούτε με κιάλια από τις βυσματικές μεταθέσεις όχι μόνο δικές σας αλλά και συγγενών σας?

Αφήστε και τα Μ113  κύριε Καρβουνόπουλε. 

Κοιτάξτε να αποσυρθούν όλα τα BMP 1 και να μαζέψετε και τον συνεργάτη σας τον Κυριακόπουλο που μας έγραφε όταν είχε πέσει ο Ρωσικός πύραυλος στα σύνορα Ουκρανίας -Πολωνίας ότι έρχεται ειρήνη/ανακωχή στην Ουκρανία και μας κουνούσε και το δάχτυλο "Τώρα όσοι σοβαροί". Από τότε με τις "προβλέψεις" του πέρασαν 2 χρόνια...

Μικρός ο τόπος, γνωριζόμαστε όλοι.  Αρκετά!

Όχι δεν είμαι ΝΔ. Από τους ίδιους κεντροαριστερούς χώρους προερχόμαστε που έχουν διαλυθεί πλέον και αναμένουμε ίσως, κάποτε, κάπου μια πολιτική ανάσταση σοβαρότητας.

Περισσότερο να σας απασχολεί η εκπαίδευση μαχητή (χωρίς άχρηστες βλακείες) και να γνωρίζουν τα παιδιά σας απ' έξω/αυτοματοποιημένα τις τακτικές μάχης ανοιχτού και κλειστού πεδίου για να μην σκοτωθούν από ενέδρες επαγγελματιών, παγιδεύσεις, ελεύθερους σκοπευτές κ.α.

Είναι τραγικό ότι ένας μέσος πεζικάριος ΣΕΜιτζής μαθαίνει πολλά περισσότερα σε ιδιωτική ακαδημία και σε παιχνίδια αεροσφαίρησης/Airsoft παρά στην βασική και ειδική εκπαίδευση πεζικού (που την έκανε δίπλα σε παιδιά πυροβολικού, υγειονομικού και τεθωρακισμένων). 

Είναι αλήθεια ότι το κλασσικό πεζικό κάνει πιο προχωρημένη ειδική εκπαίδευση/ΣΠΕΝ από το ΣΠΕΝ των άλλων αλλά όλοι πεζικό είναι στην πραγματικότητα από τη στιγμή που ξεκινήσει μια πολεμική σύγκρουση ή ένα διασυνοριακό επεισόδιο με ανταλλαγή πυροβολισμών.

Κι ακόμα τραγικότερο ΕΠΟΠ μόνιμο στέλεχος να μην ξέρει πιο προχωρημένες και γρήγορες τεχνικές κρατήματος και χειρισμού όπλου και να τρομάζει αρχικά από κάποιες κινήσεις 25χρονου κληρωτού θητείας που δεν το έκανε για "επίδειξη γνώσεων" αλλά επειδή ξεχάστηκε του βγήκε "μηχανικά" από συνήθεια.

Πολύ καλός γενικά και δίκαιος άνθρωπος κατά τα άλλα σαν χαρακτήρας ο συγκεκριμένος ΕΠΟΠ και ψηλός και γυμνασμένος και αφοσιωμένος στη δουλειά του. Αλλά δεν ήξερε το συγκεκριμένο και φοβήθηκε. Σου λέει "Θα μας καθαρίσει αυτός, τι κάνει, γιατί το κρατάει έτσι? Παναγιά μου!"

 Αργότερα στην πρώτη ευκαιρία να τον ρωτάει τι έχει σπουδάσει με τι ασχολείται και να θέλει να μάθει γι' αυτόν. Μετά χαλαρός όταν γνωρίστηκαν καλύτερα να το διακωμωδεί "Εσύ είσαι σαν τον άλλο στη μεγάλη των μπάτσων σχολή με τα όπλα, ο Τακλμπέρι μας". 

Δεν έχει σημασία Σώμα, Όπλο. Ειδικότητα. Είναι θέμα νοοτροπίας. 

Αυτό λέγεται ευθυνοφοβία "δημοσιοϋπαλληλίκι" και έλλειψη πνεύματος μαχητή. Πρέπει ο στρατός στο σύνολο του ασχέτως σώματος, όπλου, ειδικότητας να είναι μάχιμος και σκληροπυρηνικός. Για να υπάρχει πραγματική ΙΣΧΥΣ και πραγματική ΑΠΟΤΡΟΠΗ.

Η νοοτροπία ξεκινάει από πολιτική και στρατιωτική ηγεσία και πηγαίνει μέχρι τελευταίο βοηθό μάγειρα.

Όπως έλεγε και ο Αμερικανός στρατηγός George Patton: 

"Ο σκοπός του πολέμου δεν είναι να πεθάνεις για την πατρίδα σου, αλλά να κάνεις το άλλο καθίκι να πεθάνει για τη δική του".

Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι πχ ειδικές δυνάμεις ή όχι. Οφείλει να γνωρίζει για να μπορεί να επιβιώνει και να πολεμάει.

Δεν είναι τόσο θέμα "χρόνου" αλλά νοοτροπίας.

Το να ξέρουν να επιβιώνουν και να σκοτώνουν τα παιδιά σας και να μην είναι σε βυσματικές μεταθέσεις ΔΕΝ θα τα κάνει βίαια και επικίνδυνα. Θα τα κάνει άντρες, ικανούς στρατιώτες, με περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν αν τυχόν απαιτηθεί να πολεμήσουν. Διότι στρατιώτες ΔΕΝ είναι μόνο οι ειδικές δυνάμεις.

Μάγειρες και γραφείς στην τελική μάχη της ΕΛΔΥΚ το 74 ξεχασμένοι απ' όλους χωρίς καμία υποστήριξη, αποδείχτηκαν πολύ σκληροί και ικανοί στρατιώτες και "πούλησαν πολύ ακριβά το τομάρι" τους.

Σε όποιο ΤΟΜΑ κι αν είναι μέσα, και σε αυτό με 10 στρώσεις ειδική αμερικανική θωράκιση τελευταίας γενιάς, αν δεν ξέρουν να πολεμάνε τίποτα ΔΕΝ θα τους σώσει!

Στον Ελληνικό στρατό χάνεται χρόνος εκπαίδευσης σε βλακείες(πχ "φάκελος-υποφάκελος" του κρεβατιού) αντί για πραγματικά "μάχιμη" εκπαίδευση. Αυτά να σας απασχολούν πολύ περισσότερο για τα παιδιά σας.  

Ο στρατιώτης πρέπει να ξέρει να επιβιώνει σωματικά και ψυχολογικά και να συνεχίζει να πολεμάει με ακλόνητη θέληση και ικανότητα!

Διαβάστε περισσότερα "Και γιατί να μην εκσυγχρονίσουμε τα Μ113 κύριε Καρβουνόπουλε? Μια γνώμη με απλά λόγια ενός ΣΕΜιτζή τεχνικού αποθηκάριου γραφέα οπλισμού και ομαδάρχη στο πυρ και κίνηση."

Ο πρωταγωνιστής του πλήγματος στο Ιράν που έρχεται. Μετά απ' αυτόν τα Ισλαμοφασιστικά ουρλιαχτά σταματάνε. Βομβαρδιστικό B-2 Spirit: Ο Αόρατος Γίγαντας του Ουρανού

Ο πρωταγωνιστής του πλήγματος στο Ιράν που έρχεται. Μετά απ' αυτόν τα Ισλαμοφασιστικά ουρλιαχτά σταματάνε.

Βομβαρδιστικό B-2 Spirit: Ο Αόρατος Γίγαντας του Ουρανού

Γράφει ο Γιώργος Χ

Το Northrop B-2 Spirit, γνωστό και ως "Stealth Bomber" (Αόρατο Βομβαρδιστικό), είναι ένα από τα πιο προηγμένα και εμβληματικά αεροσκάφη στην ιστορία της αεροπορίας.

Σχεδιασμένο από την Northrop Grumman για την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών (USAF=United States Air Force ), το B-2 συνδυάζει πρωτοποριακή τεχνολογία stealth (αόρατο στη ραντάρ) με την ικανότητα να μεταφέρει ΤΕΡΑΣΤΙΑ φορτία όπλων, τόσο συμβατικών όσο και πυρηνικών, σε αποστάσεις χιλιάδων χιλιομέτρων.

Από την πρώτη του πτήση το 1989 μέχρι σήμερα, παραμένει ένα σύμβολο τεχνολογικής υπεροχής και στρατηγικής ισχύος.

Ανήκει στην κατηγορία των Στέλθ/αόρατων και Στρατηγικών(μεγάλη εμβέλεια, τεράστιο φορτίο όπλων) βομβαρδιστικών.

Το B-2 Spirit ξεχωρίζει για το μοναδικό του σχήμα "ιπτάμενης πτέρυγας" (flying wing), που σημαίνει ότι δεν διαθέτει παραδοσιακή άτρακτο ή ουρά.

Αυτό το σχέδιο, με πλάτος 52 μέτρων και μήκος μόλις 21 μέτρων, του δίνει μια αεροδυναμική αποδοτικότητα και μειώνει σημαντικά την ανίχνευσή του από ραντάρ.

Η επιφάνειά του είναι επικαλυμμένη με ειδικά υλικά απορρόφησης ραντάρ (RAM = Radar Absorbent Materials), ενώ οι λείες, καμπύλες γραμμές του απομακρύνουν τα ραδιοκύματα μακριά από την πηγή τους, καθιστώντας το σχεδόν αόρατο σε εχθρικά συστήματα αεράμυνας.

Το αεροσκάφος τροφοδοτείται από τέσσερις (4) κινητήρες General Electric F118-GE-100, οι οποίοι του δίνουν μέγιστη ταχύτητα κοντά στο Mach 0.95 (υποηχητική) και αυτονομία 11.000 χιλιομέτρων χωρίς ανεφοδιασμό.

Με εναέριο ανεφοδιασμό, η εμβέλειά του γίνεται ουσιαστικά απεριόριστη, επιτρέποντάς του να φτάσει σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Το B-2 μπορεί να πετάξει σε υψόμετρο 15.200 μέτρων (50.000 πόδια), δίνοντάς του τη δυνατότητα να αποφεύγει πολλά αντιαεροπορικά συστήματα.

ΟΠΛΙΣΜΟΣ

Το B-2 Spirit είναι ένα στρατηγικό βομβαρδιστικό, ικανό να μεταφέρει έως και 18 τόνους όπλων σε δύο εσωτερικές θυρίδες.

Μπορεί να φέρει μια ποικιλία όπλων, όπως:

1) Πυρηνικά όπλα: Μέχρι 16 βόμβες B83 (1,2 μεγατόνων) ή B61-11 (για διείσδυση στο έδαφος).

2) Συμβατικές βόμβες:

Έως 80 βόμβες Mk 82 JDAM (κατευθυνόμενες με GPS, 500 λιβρών) ή 16 βόμβες GBU-31 JDAM (2.000 λιβρών).

3) Πύραυλοι: AGM-158 JASSM (Joint Air-to-Surface Standoff Missile) για επιθέσεις ακριβείας από απόσταση.

Η ικανότητά του να διεισδύει σε βαριά οχυρωμένες εχθρικές περιοχές το καθιστά ιδανικό για στρατηγικές αποστολές, όπως η καταστροφή υπόγειων bunker ή η εξουδετέρωση κρίσιμων στρατιωτικών στόχων.

Το B-2 έκανε το ντεμπούτο του σε μάχη το 1999 στον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου , ενώ έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν (2001), το Ιράκ (2003) και πιο πρόσφατα στη Υεμένη (2024), όπου έπληξε υπόγειες αποθήκες όπλων των Ισλαμοφασιστοπιθήκων Χούθι.

Η σχεδιαστική ανάπτυξη του B-2 ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, στο πλαίσιο του προγράμματος Advanced Technology Bomber (ATB), κατά την προεδρία του Τζίμι Κάρτερ. Συγκεκριμένα το 1978.

Στόχος ήταν η δημιουργία ενός αεροσκάφους που θα μπορούσε να διαπεράσει τις ισχυρές αεροπορικές άμυνες της Σοβιετικής Ένωσης και να πλήξει στρατηγικούς στόχους με πυρηνικά όπλα. Μετά από σχεδόν δέκα χρόνια σχεδιαστικής ανάπτυξης και δαπάνη δισεκατομμυρίων δολαρίων, το πρώτο B-2 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 17 Ιουλίου 1989 και παραδόθηκε στην USAF το 1993.

Αρχικά, είχε προγραμματιστεί η κατασκευή 132 αεροσκαφών, αλλά μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ο αριθμός μειώθηκε σε μόλις 21, λόγω του υψηλού κόστους (περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα, αργότερα μειώθηκε στα 800 εκατομμύρια) και της αλλαγής των στρατιωτικών προτεραιοτήτων. Το πρώτο επιχειρησιακό αεροσκάφος, με το όνομα "Spirit of Missouri", εγκαταστάθηκε στη βάση Whiteman στο Μιζούρι το 1993, όπου παραμένει η κύρια βάση του στόλου.

Το B-2 είναι το ακριβότερο αεροσκάφος στον κόσμο, με κόστος ανά ώρα πτήσης που ξεπερνά τα 135.000 δολάρια.

Η συντήρησή του είναι εξαιρετικά απαιτητική, καθώς η εξαιρετικής ποιότητας stealth επίστρωσή του απαιτεί ειδικούς κλιματιζόμενους υπόστεγους (B-2 Shelter System) και δεκάδες ώρες εργασίας για κάθε ώρα πτήσης. Αυτός ο παράγοντας, σε συνδυασμό με τον μικρό αριθμό αεροσκαφών (μόλις 19 ενεργά σήμερα, μετά την απώλεια ενός σε συντριβή το 2008), το καθιστά έναν σπάνιο και πολύτιμο πόρο.

Το B-2 Spirit παραμένει μοναδικό στο οπλοστάσιο των ΗΠΑ, καθώς είναι το μόνο γνωστό stealth βομβαρδιστικό αεροσκάφος ικανό να μεταφέρει βαριά όπλα μεγάλου βεληνεκούς.

Η ικανότητά του να πλήττει στόχους βαθιά μέσα σε εχθρικό έδαφος το καθιστά κρίσιμο εργαλείο αποτροπής, όπως φάνηκε στην πρόσφατη ανάπτυξή του στη βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό το 2025, ως μήνυμα προς το Ιράν και άλλους αντιπάλους.

Παρά την ηλικία του, το B-2 συνεχίζει να εκσυγχρονίζεται με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Με νέα συστήματα ραντάρ (AESA), βελτιωμένες επικοινωνίες και όπλα ακριβείας, διατηρώντας τη θέση του ως βασικός πυλώνας της αμερικανικής στρατηγικής.

Ωστόσο, η USAF σχεδιάζει να το αντικαταστήσει σταδιακά με το B-21 Raider, ένα νέο stealth στρατηγικό βομβαρδιστικό που αναπτύσσεται από τη Northrop Grumman, με προβλεπόμενη είσοδο σε υπηρεσία στα μέσα της δεκαετίας του 2020 με αρχές του 2030.

Διαβάστε περισσότερα "Ο πρωταγωνιστής του πλήγματος στο Ιράν που έρχεται. Μετά απ' αυτόν τα Ισλαμοφασιστικά ουρλιαχτά σταματάνε. Βομβαρδιστικό B-2 Spirit: Ο Αόρατος Γίγαντας του Ουρανού"

Ποιητική συλλογή "Το 1821"

Ποιητική συλλογή "Το 1821" του Γιώργου Χ.

 Η Φλόγα του Εικοσιένα

Στων βράχων την καρδιά, που στέκει ακόμα,

ανάψαν οι σκλάβοι φωτιά βαθιά,

κι ο λόγος γίνηκε κραυγή και στόμα,

των Ελλήνων η ψυχή, λευτεριά ζητά.

Στου Μοριά τα χώματα, στου Αιγαίου τ’ ακρογιάλι,

σηκώθηκε ο όρκος, σπάθη και σταυρός,

κι ο χρόνος έγραψε με αίμα το κυνήγι,

του Έλληνα ο νους, αιώνιος φωτοδρόμος.

Η Αυγή του Γένους

Μες στης σκλαβιάς το σκότος, φως ανατέλλει,

ο Μάρτης του Εικοσιένα, μέρα ιερή,

ο κάθε κάμπος γίνεται θρύλος που προτρέπει,

κι ο κάθε βράχος φωνή, λεύτερη ψυχή.

Οι Φιλικοί ορκίστηκαν, η νύχτα ξημερώνει,

το αίμα γίνεται ποτάμι, ο αγώνας πνοή,

κι απ’ τα χέρια των παιδιών η δάδα δε σβήνει,

στην Ελλάδα τη μεγάλη, αιώνια η τιμή.

Οι Ήρωες του Χρόνου

Ποιος είδε το κλαδί να γίνεται κοντάρι,

και το τραγούδι να βαραίνει σαν πυρσός;

Στα είκοσι ένα χρόνια, ο λαός το εχάρη,

ένα όνειρο παλιό, κι ο θάνατος ηρωϊκός.

Κολοκοτρώνης, σκιά στα όρη περήφανη,

Μπουμπουλίνα, θάλασσα που βρυχάται,

κι ο Ρήγας στον ουρανό, ψάλλει με φωνή ακάματη,

το αίμα σας, λευτεριά που δε σωπαίνει.

Το Πνεύμα του Αγώνα

Όχι σκυφτός ο Έλληνας, μα όρθιος,

με το τουφέκι αδελφός και φίλος,

στον Πάρνωνα, στον Ταΰγετο ο πόθος,

να σπάσει ο ζυγός, ο τύραννος νικημένος.

Χιλιάδες φωνές, μια κραυγή ενώνει,

«Ελευθερία ή θάνατος» ο στίχος,

κι απ’ το Εικοσιένα ο ήλιος πάλι λάμπει,

στης Ελλάδας την ψυχή, αθάνατος ο μύθος.

Ο Γιος της Καλογριάς

Στα Άγραφα ο κεραυνός, στα βουνά η αστραπή,
ο Καραϊσκάκης στέκει, φωτιά στην κορφή.
Με το σπαθί του ορίζει, με τη βρισιά του πονεί,
της σκλαβιάς το ζυγό σπάει, λευτεριά φωτεινή

Στου Φαλήρου τη μάχη, ο θάνατος τον βρεί,
μα η φωνή του αντηχεί, σαν κλέφτικη σπηλιά,
«Έλληνες, μη δειλιάστε», ψιθυρίζει η γη,
κι ο Γιώργης ζει αιώνια, της λευτεριάς λιακάδα.

Ο Πυρπολητής 

Στη Χίο ο όρκος, στη νύχτα ο καημός,
ο Κανάρης φέρνει, της δόξας πυρσός,
με το μπουρλότο, σαν άγγελος πάει,
του Τούρκου το στόλο, φωτιά πολεμάει.

Τα κύματα κλαίνε, μα η ψυχή του γελά,
«Λευτεριά!» φωνάζει, η φλόγα του αρά,
στον ουρανό ανέβηκε, θρύλος αιώνιος,
μπουρλοτιέρης Κωνσταντής, αληθινός ο μύθος.

Ο Κυβερνήτης

Από της Κέρκυρας τα νησιά, φως ανατέλλει,
ο Καποδίστριας έρχεται, η Ελλάδα τον καλεί,
με νου σοφό σαν ήλιος, με χέρι που προτρέπει,
το Γένος να σηκώσει, λεύτερο να ζει.

Στα ερείπια του πολέμου, θεμέλια χτίζει πάλι,
σχολειά, λιμάνια, όνειρα, για τον λαό που πονεί,
μα η μοίρα τον ζηλεύει, το μίσος τονε σφάλλει,
κι ο δόλος τον χτυπάει, σαν άνεμος σκληρός.

Στο Ναύπλιο ενέδρα προδότες και ξένοι δολοφόνοι,

στην εκκλησιά το αίμα του πότισε τη γη,
ο νους του λάμπει ακόμα, σαν φάρος μες στην ακτή,
κυβερνήτης αιώνιος την Ελλάδα οδηγεί.

Ω, Ιωάννη, φάρος μας, του Γένους η ελπίδα,
στον τάφο σου ο όρκος, η Ελλάδα να σταθεί,
το Έθνος σε ψάλλει, με λύρα που δεν σβήνει,
Κυβερνήτη αθάνατε, της δόξας σου αρχή!

Διαβάστε περισσότερα " Ποιητική συλλογή "Το 1821""