AN/SLQ-32(V)7 (SEWIP Block III): Η απόλυτη εξέλιξη του ναυτικού ηλεκτρονικού πολέμου

 

Γράφει ο Γιώργος Χ

Στον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο, η υπεροχή δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από τον αριθμό των πυραύλων, το διαμέτρημα των πυροβόλων ή τις επιδόσεις των ραντάρ. Καθοριστικό ρόλο παίζει η ικανότητα ενός στόλου να αντιλαμβάνεται πρώτος την απειλή, να την αναγνωρίζει σωστά και, κυρίως, να την παραπλανά ή να την εξουδετερώνει πριν φτάσει στο στάδιο της τελικής προσβολής. Σε αυτό ακριβώς το πεδίο, ο Ηλεκτρονικός Πόλεμος έχει αναδειχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους πολλαπλασιαστές ισχύος. Το σύστημα AN/SLQ-32(V)7, γνωστό και ως SEWIP Block III, αποτελεί σήμερα την αιχμή του δόρατος του ναυτικού ηλεκτρονικού πολέμου και μία από τις πλέον προηγμένες λύσεις παγκοσμίως.

Το πρόγραμμα AN/SLQ-32 ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, όταν το Αμερικανικό Ναυτικό αναγνώρισε την ανάγκη για ένα ολοκληρωμένο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και αυτοπροστασίας απέναντι στη ραγδαία εξάπλωση των αντιπλοϊκών πυραύλων. 

Οι πρώτες εκδόσεις του συστήματος είχαν κυρίως παθητικό χαρακτήρα, εστιάζοντας στον εντοπισμό και την αναγνώριση εκπομπών ραντάρ. Με την πάροδο των δεκαετιών, το σύστημα εξελίχθηκε σταδιακά, περνώντας από αναλογικές λύσεις σε ψηφιακές, μέχρι την εισαγωγή του SEWIP Block II, το οποίο προσέφερε σημαντικά βελτιωμένες δυνατότητες ηλεκτρονικής υποστήριξης. Ωστόσο, η έκδοση (V)7 δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμα βήμα εξέλιξης, αλλά μια ουσιαστική αλλαγή φιλοσοφίας, καθώς εισάγει πλήρεις δυνατότητες ενεργού ηλεκτρονικού πολέμου.

Το AN/SLQ-32(V)7 είναι ένα ολοκληρωμένο σύστημα που συνδυάζει παθητική επιτήρηση, ενεργή παρεμβολή και ψηφιακή διαχείριση απειλών, αξιοποιώντας κεραίες τεχνολογίας AESA. Η χρήση ενεργών ηλεκτρονικά κατευθυνόμενων διατάξεων επιτρέπει στο σύστημα να εκπέμπει με εξαιρετική ακρίβεια και ευελιξία, δημιουργώντας κατευθυνόμενες δέσμες παρεμβολής που μπορούν να αλλάζουν στόχο σε ελάχιστο χρόνο. Αυτό δίνει τη δυνατότητα ταυτόχρονης αντιμετώπισης πολλαπλών απειλών, ακόμη και σε περιβάλλον κορεσμού, όπου ένα πλοίο δέχεται επίθεση από περισσότερους του ενός πυραύλους.

Η αρχιτεκτονική του συστήματος είναι πλήρως ψηφιακή και ανοιχτή, γεγονός που επιτρέπει την εύκολη αναβάθμιση τόσο σε επίπεδο λογισμικού όσο και σε επίπεδο ενσωμάτωσης με άλλα συστήματα μάχης. Το AN/SLQ-32(V)7 μπορεί να συνεργάζεται απρόσκοπτα με σύγχρονα συστήματα διοίκησης και ελέγχου, όπως το AEGIS, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της συνολικής αμυντικής διάταξης του πλοίου. Η ευρεία κάλυψη συχνοτήτων του επιτρέπει την αντιμετώπιση ραντάρ καθοδήγησης και seeker σύγχρονων αντιπλοϊκών πυραύλων, ακόμη και αυτών που διαθέτουν εξελιγμένες δυνατότητες ECCM.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η χρήση τεχνικών ψηφιακής παραπλάνησης μέσω DRFM, οι οποίες επιτρέπουν στο σύστημα να καταγράφει το εισερχόμενο σήμα του εχθρικού ραντάρ, να το επεξεργάζεται και να το επανεκπέμπει αλλοιωμένο. Με αυτόν τον τρόπο, ο πύραυλος λαμβάνει ψευδείς πληροφορίες σχετικά με την απόσταση, την ταχύτητα ή τη θέση του στόχου, χάνοντας τελικά το κλείδωμα. Σε πολλές περιπτώσεις, ο στόχος δεν είναι απλώς η παρεμβολή, αλλά η δημιουργία ενός εικονικού στόχου μακριά από το πλοίο, οδηγώντας τον πύραυλο σε ασφαλή απόκλιση.

Στον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο, το AN/SLQ-32(V)7 λειτουργεί ως βασικό στοιχείο μιας πολυεπίπεδης άμυνας. Πριν ακόμη απαιτηθεί η χρήση πυραύλων ή συστημάτων εγγύς άμυνας, το σύστημα επιχειρεί να εξουδετερώσει την απειλή σε ηλεκτρονικό επίπεδο. Σε συνεργασία με εκτοξευτές παραπλανητικών στόχων, όπως τα decoys, και πριν την ενεργοποίηση hard-kill μέσων όπως οι ESSM ή τα CIWS, το SEWIP Block III στοχεύει στο να αποτρέψει την επιτυχή καθοδήγηση του επιτιθέμενου όπλου. Η φιλοσοφία είναι σαφής: ο καλύτερος πύραυλος είναι αυτός που δεν χρειάζεται να εκτοξευθεί.

Το σύστημα έχει σχεδιαστεί με γνώμονα τις σύγχρονες και μελλοντικές απειλές, όπως οι υπερηχητικοί sea-skimming πύραυλοι, οι συνδυασμένες επιθέσεις κορεσμού και τα δικτυοκεντρικά όπλα. Η ταχύτητα αντίδρασης και η ικανότητα ταυτόχρονης διαχείρισης πολλαπλών εκπομπών καθιστούν το AN/SLQ-32(V)7 ιδιαίτερα επικίνδυνο για κάθε αντίπαλο που βασίζεται στην αριθμητική υπεροχή ή στην τεχνολογική πολυπλοκότητα των όπλων του.

Η εγκατάσταση του συστήματος έχει ήδη ξεκινήσει σε αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke νεότερων εκδόσεων, ενώ προβλέπεται να αποτελέσει βασικό εξοπλισμό και για τα μελλοντικά πλοία επιφανείας του Αμερικανικού Ναυτικού. Η επιλογή αυτή υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία του ηλεκτρονικού πολέμου ως κεντρικού πυλώνα της ναυτικής ισχύος των ΗΠΑ.

Σε γεωστρατηγικό επίπεδο, το AN/SLQ-32(V)7 προσφέρει ένα σαφές ασύμμετρο πλεονέκτημα. Μειώνει δραστικά την εξάρτηση από ακριβά αναλώσιμα όπλα, αυξάνει την επιβιωσιμότητα του στόλου και επιτρέπει τη διατήρηση της επιχειρησιακής ικανότητας ακόμη και σε ιδιαίτερα εχθρικά περιβάλλοντα. Σε περιοχές υψηλής έντασης, όπως η Ανατολική Μεσόγειος, το Αιγαίο ή άλλες κλειστές θάλασσες, τέτοιου είδους συστήματα δεν αποτελούν απλώς τεχνολογικό πλεονέκτημα, αλλά κρίσιμο παράγοντα αποτροπής και ισορροπίας ισχύος.

Βιβλιογραφία:

 Introduction to Electronic Warfare, D. Curtis Schleher

Naval Electronic Warfare, D.G. Kiely

Συστήματα ραντάρ και ηλεκτρονικού πολέμου, Α. Γεώργιος Σάγος

La guerre électronique: concepts, systèmes et emploi, Dominique Poitou